Gece çöküp seninle karanlıkta kalınca an ...

Mustafa Cakmak
5

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Gece çöküp seninle karanlıkta kalınca anladım.

Bir fincan kahve duruyordu masanın üzerinde,
Birkaç eski kitap...
Anlamsız cümleler gizliyordu odanın sessizliğini.

Yarım yamalak gördüğüm güzel yüzünden,
Gözlerinden alamıyordum kendimi...
Gittikçe yaklaşıyordu ruhum sana,
Kalbimin sesini duyup gelecekti sanki komşular...

Utangaç ve aşık yüreğimden döküldü korkusuzca sözler,
"Seni seviyorum" yok yok.
Bu kadar basit olmamalı sana söyleyeceklerim.
Her köşe başında bekleyen bir erkeğin sözüydü bu...
Önemini gizemini yitirtti insanlık,
Kirlettiler güzelim cümleyi.

Kısılmıştı gözlerim,
Tutamadım dilimi, cümlelerimi.
Yüreğim ele geçirmişti benliğimi...

Seninle olmak ne güzel şey,
Huzur veriyor ruhuma,
Heyecanlanıyor yanında kalbim.
Zaman öylesine çabuk geçiyor ki sen varken yanımda
Yarışa giriyor Akrep ile Yelkovan,

Gece çöküp seninle karanlıkta kalınca anladım...
Bu duygunun bir tarifi yok cümlelerimde.
Yürek dayanmaz, dil çözülmez oldu.
Hiç bitmesin istiyorum seninle bir ömür...

Mustafa Cakmak
Kayıt Tarihi : 6.9.2015 16:47:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!