Geç Vakit, Biraz da Karanlık

Savaş Keskin 2
17

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Geç Vakit, Biraz da Karanlık

Saçlarımda bir tuhaf titreme var.
Aksi rüzgarın yönünde uzuyor.
Eğlencesi buruk,
Tirajı düşük bir komedya.
Dante’den birkaç cümle araklamak gerek!profanıma!

Göğün yüzü asık değil.
Belki bir meltemdir saçımı dalgalandıran.
Kumsalımı dövüp kaçan.
gece rengi bir dalga gibi
Maviyi hayal ettiriyor,
Mart esintisi anılar...

Yerin dibi sessiz sedasız.
Adımlar yankılanıyor mozaik emek üstünde.
Güneş’in alın teriyle yerine oturan taşa,
Gecenin serinliğinde basıyorum,

Günebakakanlar pek çiğnenmeden yutulmuş,
Ve cesetleri,
Ulu orta yatıyorlar eniştelerin ayak diplerinde.
Ve saçımın ağırlığını duyuyorum
Sağ gözümün üstünde.

Utandırmışsın sanırım dolunayı,
Kızarmış çehresi...
Siyah göğün sivilcesi,
Dizüstü bir çıplaklık kadar şehvetli.

Ya da Kırmızı rujun değmiş sanırım,
Göğü öpmüşsün yine.
Bulutlar gülüşmüş.
ve ayılar sıraya girmiş,
Büyükten küçüğe...

Binlerce kez geçtiğim
Ve yaşlandığım bir yoldayım.
Tamamlamaya yetmedi,
Ancak ayı bölüşmeye yetti yol ortası.
Karanlığın payı bana düştü!
Aslen Kırık bir sokak lambası altındayım.
Ve geçmişi şimdiye taşıyan zamanı kovalıyorum.
Durduğum yerden,
Durdurmam lazım gelir.
Çünkü şimdilerim senden uzaklaştıkça,
O, ilk dördüne daha çok içerliyorum.
Bir de uykuya nazire eden gecenin dördüne...

Savaş Keskin 2
Kayıt Tarihi : 26.5.2020 13:52:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!