Gazeteden Uçurtmamız Şiiri - Faruk Güney

Faruk Güney
50

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Gazeteden Uçurtmamız

Baba...
Yüreğinin terazisi
hep hassastı...
Üçümüze de
aynı sevgiyi dağıtırdı...
Hep "Benim çektiğim zorlukları
siz de çekmeyin!" derdin...
Bazı sabahlar
başucumuzda
emek kokan oyuncaklarla
uyanırdık...
Deri fabrikasında çalışırdın,
gider gelirdin...
Biz sana sadece
düşlerimizde sımsıkı sarılırdık...
Mahallemiz küçüktü,
sokak lambaları yanmadan
eve gelmemiz gerekirdi...
Biraz geciksek
bütün şehirde yankılanan
ıslığını çalarak çağırırdın bizi...
Çocuktuk,
nereden bilecektik
babalık duygusunu?
Biz kapımızın önündeki
o meşhur kumlukta oynardık,
sen de arada bir bizi yoklardın...
Nasırlı ellerin
kış günleri bile soba gibiydi...
Soba demişken,
şimdi yankılandı
kulağımda kestane sesi;
burnumun hafızasına işlemiş
portakal kokusu...
Bir sabah
eve ne telaşla geldiğini
unutamıyorum...
Biz okula uyanmıştık,
sen ise hayata...
Baban ölmüştü...
Biz bir anlam verememiştik,
çünkü
ölüm ile seni
bağdaştıramıyorduk...
Taşı sıksan
suyunu çıkaracaktın...
Haykırsan
depreme sebep olcaktın...
Bugün hayat
bana
"Uyan çocuk!" diyor
ve seni işaret ediyor...
Ama
bu korkak hayatın
bilmediği bir şey var...
Gazeteden yaptığımız
uçurtmamız
sonsuza dek uçacak!

Faruk Güney
Kayıt Tarihi : 16.5.2019 07:55:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!