Fildişi Kule Şiiri - Ömer Yücekaya

Ömer Yücekaya
123

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Fildişi Kule

Uzak, çok uzak bir çöl
Allah a yakın, karakola uzak bir çöl

Dilsiz bir ay ışığı aydınlatırken kıl çadırların kuytusu nu
bir kıyamete kurulur kum saatinin son kumu
Mil çekilir çölün gözlerine
söze dair ne varsa mühürlenir
Muhbirlik etmesin diye, Sfenkslere bile rüşvet verilir
Nil’in çağıltısını susturur birileri
Rüzgarın fısıltısı bile ispiyon sayılır

Dedim ya çöl
Belki Kara kum, belki Gobi, belkide Kalahari
Sen çöl kumunu kendine kuş tüyü yatak yapıp
ona kavuşmak için istihareler e yatarken

Sapı sedef
Taşı firuze
Acem işi bir hançer çıkar kınından
Kinle öfkeyle çıkar
Gözü dönmüş cinnetle vurur
Vurur…
Bir daha vurur

“Sende mi Brutus” diye inleyen Sezar gibi
acıyla bakarken yüzüne
Anlarsın ki, bu aşkın sunağında sensin kurban
Kanını gömleğine silip giderken
inanmayan gözlerle bakarsın ardından

Ölmezsin
Kan yutup, kan tükürsen de ölmezsin
Sararsın yaralarını anıların merhemi ile
Ovar sın yaralarını uzak denizlerin tuzuyla
Kadim denizlerde define arayan bıçkın serüvenciler gibi
Gücenik bir rüzgar gibi esersin oradan oraya

Ayağında manda derisi bir çarık
Elinde ceviz ağacından bir asa
İzini sürersin ceylan derisi haritalarda
Kırık pusulalarda
Onu ararsın çöl artığı şehirlerde

Aradan yıllarrr, yılarrr geçer
Bir gün kösler vurulur beyninin kılcallarında
Fermanlar okunur kalbinin kuytu köşelerinde
“aşk yalan”
“aşk yalan” diye
Yedi uyuyanlar misali, uyanırsın o kanlı uykudan

Anlarsın, yel değirmenleri ile savaştığını
Kalkar gözlerindeki o tül perde
Hep kendine rehber bildiğin
Hayal meyal görsen de aramaktan hiç vazgeçmediğin
o fildişi kule
Gözlerinin perdesinden kaybolur birden bire

Ki sen uzaklarda ararken, yanı başındaydı o fildişi kule
Sen görmedin
Görmek istemedin belki de.

Ömer Yücekaya
Kayıt Tarihi : 14.8.2019 22:27:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!