Eylül Hüzün Ayıymış Şiiri - İsmail Kızılay

İsmail Kızılay
3945

ŞİİR


37

TAKİPÇİ

Eylül Hüzün Ayıymış

Araya,
Gün girse,
Ay girse,
Yıl girse ne çıkar!
Bazı insanlar var,
Yüreğe oturmuş sa gitmez!

Sen benim yalnızlığımın,
Gülümseme sebebisin be!
Ne yapalım?
Felekte bizim gibilerine,
Bu kadarını nasip etmişse!
Uzaktan uzağa gülümseyip,
İdare ederiz biz de!

Dikkat ettim de,
Susanlar,
Daha iyi anlaşıyor,
Sustum bende,
Hayallerin bana yeter!
Derler ki,
Hüner değil ağzıyla sevmek,
Yürekten sevip te,
Destan yazmak gerek!

Tüm cihana değişmem,
Senin o güzel bakan gözlerini!
Her yüreğin harcı değilmiş,
Dokunmadan sevmek be!
Bir aşkın mükemmel olmasına gerek yok,
Yeter ki karşılıklı olsun sevmeler!

Eylülün gelmesini,
Bahane etme!
Eğer yürekte sevgi varsa,
Günül dalından da,
Yapraklar düşmez ya!

Kirpiklerini,
Kaç sefer saymışlığım var,
Görüyorsun ki,
Nasıl da sana hayranım!
İstedim ki hikayende,
Benim de,
Yerim olsun dedim,
İşte o kadar!

Neler var neler?
Bir düşün,
İkimiz arasında ya!
Ana gibi yar mı desem?
Baba gibi dağ mı desem?
Her şey,
O kadar temiz,
O kadar da saf ki,
Karşılık beklemeden,
Candan ve yürekten!
Daha ne söylesin?
Şu aşık garip İsmon!

İsmail Kızılay
Kayıt Tarihi : 11.9.2019 21:01:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!