Ey Ağaç Şiiri - Ergin Canan

Ergin Canan
9

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ey Ağaç

ey ağaç...
sar, sakla beni
emzir, büyüt köklerinden doğur beni
varsın,
bin yıl geriden sarsın,
zamanın bütün ibreleri...
ne yazar.
varsın,
neolitik maymunlarından başlasın,
yaşam, evrimini tamamlamaya
ne yazar.
çoktan kaybettim, beni kurtaracak,
varoluş enkazımın bütün parçalarını.
işlenmiş bütün cinayetlerin,
eşgalidir yüzüm
barot kokusu sevdalardan düştüm
gölgesiz bir akşamüstü.
sararmış gazete parçalarında saklanırken
bırakma beni
tutuşsam şehir yanar
tutuşsam şiir

ey ağaç...
sar, sakla beni
yak, yık küllerinden doğur beni
bu şehrin çapraz sorgusunda,
kibrit yanığı iz'lerim.
hangi gölgeye sığınsam,
bakire kalır hüznümü yasladığım.
iki cümle arası bir ayraçta erken yorulurum
kanayan bir yaraya düşer yolum
bırakma beni
kaçarsam şehir boğulur
kaçarsam şiir...

Ergin Canan
Kayıt Tarihi : 25.6.2020 23:18:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bir ağacın gölgesinde hayatı emzirirken, sol yanımdan düşen imgeler...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!