Esnafın, Şahsımı Dövmediği Kalmıştı

Mehmet Tevfik Temiztürk
21964

ŞİİR


23

TAKİPÇİ

Esnafın, Şahsımı Dövmediği Kalmıştı

Mahalleden bir esnaf şahsım, yabancı değil,
Girmişiz içeriye edilmişiz ki rezil…

Esnafın dudağında yanmakta bir sigara,
Herhalde girişim sert alıyorum bin yara…

Diyorum, mandalina şu en iyilerinden,
Dört kilo almam gerek ama tazelerinden…

Gösteriyor şunlar var bunlar en iyileri,
Diyorum bunlar olmaz, geriyor sinirleri…

Bunlar şahane, diyor ağır laflar söylüyor,
Şahsımız laf etmiyor dükkânından çıkıyor…

Amacım alışveriş düşüncemse gayet hoş,
Aynen girdiğim gibi çıkıyorum elim boş.

Hem azarlanaraktan hem horlatılaraktan,
Bir suç işlemiş gibi dışlatılaraktan…

Sualim yanlış imiş tamamen hatalıymış,
Nasihat alıyoruz şahsım buna alışmış…

Esnaflık mı bu değil, diyecek bunlardan var,
Seçmiş ve ayırmışım bak belki sana yarar…

Ahi, ruhu lazımdır ağzından bal akacak,
Kalpler kırılmayacak kul azarlanmayacak…

(2015)

Mehmet Tevfik Temiztürk
Kayıt Tarihi : 10.1.2017 14:17:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!