Eski Degildi Yaralar Ve Tanıdıktı Kabukları

Deniz Ekrem
92

ŞİİR


58

TAKİPÇİ

Eski Degildi Yaralar Ve Tanıdıktı Kabukları

Kalbimin dinamit olan yeri hazır patlamaya,
Alnımda mayın,
Yanaklarımda pusudur yalnızlık.
Dudaklarımla dövülmüş kanatılmış bir kaç sözcük,
Nereye baksam gözlerimi her kırptığımda,
Yokluğun çarpar yüzüme,
Geceye bırakır yerini güneş
yıldızlar, bulutlar, yakamozlar içinde.

Şimdi hangi kentin adını yazsam Deniz'den ırak,
İçi kanıyor yolların,
Sönüyor ışıkları tek tek,
Tellerinde intiharına koşuyor serçeler,
Tutunamıyor kaldırımlar,
Düşüyor hayalleri sokaklarında büyüyen çığlıkların,
gecede(n) yoksu(n) l üstelik!

Yaklaşan bir sel felaketi gibiydi adımlarımız
Kimseler geçemezdi önüne
Kolları kesik, dizlerinden vurulmuş bir duvar örübilirdi ancak
Sonra genç bir ''Eskici'' durabilirdi önünde masallardan kalma,
Yaz yağmuru gibi boşalan gözyaşları bile kâr etmez
Pembe buğusu yanağımız gözyaşını,
Yer, yağmuru hep tanıyacaktır
Başka bir dilde dilenen bir dilencinin ne istedigi ne kadar anlaşılabiliyorsa,
O denli durulacaktır yaralar ve acısı kalmayacaktır...

Çok zaman alınyazısı oturdu sayfaların gövdesine
Bu haydut gecelerin sırtında dolaştı ayak izlerini bırakmadan,
Çığlığımızı taşıyorduk gelecek yarınlara,dün bile olmayacaktı
Adı konulamayan bir mevsim yaratacaktı boynundan öperken seni dudaklarım
Ve dudaklarımız kanarcasına öpüşürken
Kanayan yerlerimiz kabuk bağlamayacaktı!

21.11.2007/İzmit

Deniz Ekrem
Kayıt Tarihi : 21.11.2007 03:30:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Deniz Ekrem