Erdem Nur Cengiz Şiirleri

87

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Erdem Nur Cengiz

Kapanan kepenkleri ile
Ki yine de
Bitişmeyen;
Yüreğim
Esintilerine zayıf
Sen gibi

Devamını Oku
Erdem Nur Cengiz

Öfkesinden hasta,
Yediği içtiği yalnızlık olan
Kimi zaman umarsız
Bir deliyim ben...

Sözcüklerimi yutmuşum,

Devamını Oku
Erdem Nur Cengiz

Uzattı ellerini
Tüm sevecenliği ile
Umutlarını, imgelerini
Uzattı 'insan' bildiği insancıklara

Tüm düşüncelerinde güzeldi insan

Devamını Oku
Erdem Nur Cengiz

Öncesizliği ve belki sonrasızlığı
Karabasanım,
Ömrüm,
Biraz da armağanım.

Kutupsuzluğum,

Devamını Oku
Erdem Nur Cengiz

Siz ve Ben,
Ayrı çizgilerden gelip
Kesişmeye çalışan noktalar gibiyiz.

Öykülerimiz var;
Kederli ya da hiç.

Devamını Oku
Erdem Nur Cengiz

Önce küçük bir tomurcuktu açması beklenen. Kendisini sahiplenenler hiç boşlamadan, hergün suluyorlardı onu merakla ve bilinmezin verdiği endişeyle. Onu sevdiğini söylüyordu emek verenler.

Bekleyiş uzun sürdü. Emek yılgınlığa dönüştü. Yeterince güçlü değildi bir türlü açamıyordu. Birgün, onu besleyenler açması içn suyun yeterli olmadığı kararını verdiler. Kendilerinden daha bilgili olduğunu varsaydıkları birine akıl danışmaya gittiler yılgınlıklarını da yanlarına alarak...

Bir ellerinde hala sıkıca tuttukları yılgınlıkları, diğer ellerinde en bilgilinin (!) sundukları geri döndüler. Umutla, yeniden başladılar 'gerekenleri' (!) tomurcuğa vermeye...Oysa O açması için neyin gerekli olduğunu hissetmişti bu süreç içinde. Gölgede kalmasıydı sorunu ve güneşe yönelmesiydi gereken. Büyük bir çabayla doğruldu, güneşin geldiği yönü buldu. Bir süre sonra da bu işi daha kolay yapar oldu.

Devamını Oku
Erdem Nur Cengiz

Uslanmaz bir asi ruha tutsağım
Kalemim beynimin kıvrımlarında
Düşlerimi öğütür
Basarken acıtır sınırlarını sözlerin:
Sınırsızlığa tutkundur ruhum

Devamını Oku
Erdem Nur Cengiz

Tutuşmuş gözlerinin karası
Akıyor kızıl kızıl
Ezgisi susmuş yüreğine
Sen yine de fısıldıyorsun çatlamış dudaklarına inat
Rüzgara iyi niyetini
Ruhun hüznün sularında çağıldıyor ya

Devamını Oku