Epilya Şiiri - İhsan Saka

İhsan Saka
10

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Epilya

Epilya'yı bir şiirde sevmiştim.
Evet, sevmiştim onu
Ama daha aşık olmamıştım.
Aptal duygu işte.
Sonra bir romana sığdırdık sevgimizi...
Okundukça sevginin aşka dönuştüğü bir roman...
İki kahramanı vardı romanın,
Tek bedende birleşen iki kahraman.
Frida'nın çiçeklerini çizmiştik bir sayfasına...
Ölmesinler diye de gözyaşlarımızla hayat veriyorduk...
Sonra biraz da CHE'nin direnişini katmıştık sorgusuz serüvenlerine...
Sayfalar dolusu bir direniş.
Gizem de vardı kalbimizde
onu da katmıştık tabi...
İsfahanlı "Sabbah" diye birini yazıvermişti kalemim...
Anlamıyordu Epilya.
Saçma sapan sözcüklerle
aşkımı anlatıveriyordum işte...
Evet, anlamıştı ona aşık olduğumu
Cilve mi yapacaktı?
Yoksa,
Son noktayı koymamı mı dileyecekti?
Bilemiyorum?
Ansızın bir gece karanlık çöküvermişti üstümüze...
Romanımız, aşkımız, sevgimiz, şiirimiz yarıda kalmıştı.
Susmustu kalemim...
Her ne olduysa bir anda şiirleşmişti bütün sevdamız...
O gece iki dudak arasında sadece iki sözcük vardı;
"Aşk varolmaktır, varlığını cümle âleme duyurmaktır".
Biz sadece bir şiirden ibarettik...
Ve
Sonunda yok olup gidecektik.
Romanımız okunmaz olmuştu artık.
Ardımızda sadece bir şiir bırakmıştık...
İçinde Fridalar olan,
İçinde büyük direnişçiler olan,
İçine Mem u Zinler katılan,
İçine aşkın gözyaşlarıyla nehirler akıtan...
Ve kalemin tükenmişliğini nakşeden...
Şairlerin haykırışları olan...
Bir dünya bırakmıştık ardımızda,
Asılsız şiirimizin sonsuz emellerine.

İhsan Saka
Kayıt Tarihi : 11.6.2021 10:55:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!