Ekrem'in İzi Şiiri - Mehmet Çakır 4

Mehmet Çakır 4
12

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ekrem'in İzi

Ufak bir adımla başladı.
Fatih mahallesine doğru yöneldi.
Zaten bu hep böyle olurdu.
Kararsızca atılan bir adım...
Bütün bir gelecek demekti.

Ekrem orta boylu, beyaz bir adamdı.
Ne yazık ki yaklaştığı mahallede beyaz adam sevilmezdi. Onlara göre, bir adam kendilerinden farklıysa şayet;
Düşman demekti.

Lisenin köşesinden dönerken,
tam da bunları düşündü.
Oysa Ekrem bunların hiç birisi değildi.
Öylesine bir adamdı işte. Sıradan, herkes gibi..
Canım ille de bir sıfat mı gerekir insanı anlatmaya.
Ekremdi işte. İnsan olan Ekremdi.
Kilolu değildi, ama zayıf da sayılmazdı.
O, yıllar önceki Ekrem değildi.
Eski gücü ve kuvveti gitmişti.
Tüm bunların farkında ve bilincindeydi.

Herşeyi boşverip gitmeli miydi
Hayır.. O kolay olandı
Asıl marifet yüzleşmekti.
Kendi kendine bunu söylerken,
Sanki bacaklarına anlık bir güç geldi.

Biraz sonra yavaşladı, eski evinin kokusu almış gibiydi
Bu, kaybedeşin kokusuydu.
Acıydı, kesikti, adamı titretirdi.
Bunu, insan olan herkes bilirdi, bilmeliydi
Her neyden kaçınmaya uğraşırsak,
Yuvarlanır üstümüze üstümüze gelirdi.

Tam köşede durdu. Sordu
Bir sokak bir caddeyle
Bu kadar mı hüzünlü kesişirdi?
Neden silinmezdi geçmişin gölgesi
Değil ama, yüzleşmeliydi.

Devam etti.
Bir adım attı.. Bir adım daha
Bir adım daha atınca, sanki iyileşti.
Gitmeliydi, derman neredeyse oraya gitmeliydi.

Mehmet Çakır 4
Kayıt Tarihi : 4.3.2019 02:23:00