Ekrem'in İzi - 3 Şiiri - Mehmet Çakır 4

Mehmet Çakır 4
12

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ekrem'in İzi - 3

Ve yaşamak,
Ekrem'in adımlarında saklıydı
Yere çok sert vursa olmazdı,
Yaşam gürültüden hoşlanmazdı
Sessiz olmalıydı
Bir o kadar da gözlerini açmalıydı
Hoş, bakmak da yetmezdi bazen
Hissetmek lazımdı
Su birikintilerine doğru adımlanan
Bir güvercinin tedirgin adımlarını,
Anlamak için yaşamak lazımdı
Hiç sevmemiş olan birisine
Sevmek nasıl anlatılırdı?
Gitmeliydi,
Cevabı bulanık soruların,
yol ayrımında duruyorken
Böylece çok kalamazdı.

Akşam mı oluyordu ne?
Niçin her yer bir anda karardı?
Evet, bu; akşamın başlangıcıydı
Akşamlar izin almadan gelirdi
Ekrem, akşamların en çok bu yanına hastaydı
Akşamlar,
Onu öyle bir anda sarıp sarmalardı
Kaçsan olmazdı
Koşsan olmazdı
Gitsen olmazdı
Akşamlar adama soru sormazdı

Bir an, o fırtınalı akşamı hatırladı
Kapadı gözlerini,
Hiç aklına gelmemiş gibi davrandı

Sahi ne onu durduruyordu böyle..
İşte Ahmet'in yeri elli metre ötesinde
Karşısındaydı.
Daha neyi bekliyordu..

Kapı, büyükçe bir tabelanın altındaydı
Beyaz zemin üzerine kırmızı harflerle yazılı,
Burası Fatih Lokantasıydı.
Çok küçük geldi gözüne
Oysa eskiden böyle miydi?
Ne günlere tanıklık etmişlerdi,
Bektaşla ikisi..
Bu dükkanın önünde oturup konuşarak
Ne zor zamanları atlatmışlardı.
Gözleri o eski iskemleleri aradı,
Yoktu artık,
Kaldırım yapmışlardı
Her yer parke taşıydı.

Ahmet, kasa tarafındaydı
Göz göze geldiklerinde,
Sanki dehşete düştü
Gözlerinden gelip geçen sayısız ifadeyi okuyabiliyordu
Şaşkındı, acıyordu, konuşamıyordu..
Üzgündü, korkmuştu, meraktaydı..
Ekrem, kısık sesiyle selam verdi
Yüzündeki çoğu ifade yok oldu
Belirgin bir vefa kaldı
Hoş geldin dedi
Tokalaştılar
İki çay söyledi
Ekremi masaya buyur etti.

Mehmet Çakır 4
Kayıt Tarihi : 31.3.2019 20:49:00