Ekrem'in İzi - 2 Şiiri - Mehmet Çakır 4

Mehmet Çakır 4
12

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Ekrem'in İzi - 2

Birisi
Onu uykudan uyandırıyor gibi seslendi.
"Kardeş" dedi. "Kardeş müsaade eder misin?"
Sağına soluna bakındı.
Bir dükkanın kapısının önündeydi.Dalıp gitmişti.
Af dileyip kenarı doğru çekildi.
Bunlar, Ekrem'in varoluşunun işaretleri idi
Demek ki hayattaydı, yaşıyordu, bunlardan emindi.
Şüphelenmemeliydi.

Ne yapacağını hatırladı
Az ilerde, yolun sağında cami vardı.
Bahçesini çok severdi. Oraya gidecekti.
Açık olan kapıdan girince
Sol tarafa doğru, caminin bahçesine yöneldi.
Nedense burası ona hep huzur vermişti.

Bahçe, sırtını camiye yaslamış,
Aşşağı yukarı, elli metrekarelik bir yerdi.
Tek girişi vardı ve etrafı duvarlarla çevriliydi
Duvarlar bir metreden uzundu
Cami tarafında banklar sıralanmıştı
Tam karşısında,
duvarın dibinden, tek sıra ağaçlar yükseliyordu
Sol tarafında çeşme ve musluklar vardı. Yerler mozaikti.

Kendisine bir bank seçti.
-Ki o, hep aynı bankı seçerdi
Akşama doğruydu,
Ezan falan da okunmuyordu
Bütün bahçe soluksuz bir yalnızlığa mahkumdu

İncir ağacının dallarına bakındı
Kalktı
Yetmiyordu, daha da deşmeliydi yalnızlığını
Karasız bir kaç adım attı
Caddenin sesi kulaklarına doluyordu
Nasıl hışımla geçiyordu arabalar
Bu nasıl bir uğultuydu
Daha da eskiye daha da geçmişe doğru
Yola koyuldu...

Mehmet Çakır 4
Kayıt Tarihi : 30.3.2019 18:41:00