Düşler Bahçesi Şiiri - İbrahim Çekin

İbrahim Çekin
456

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Düşler Bahçesi

İhtişamlı bir yaz sabahının henüz en başında ve o yemyeşil bahçenin içinde, sevinç çığlıkları ile koşuşturan adımları, düşler ülkesine bir ziyaret gibi masala bürünüyordu adeta. Yüzünde bir cenneti vaat ediyordu, hiç beklenmedik bir gülümseme ile, elleri papatyaların gövdelerine sarılmış ve bacağına konan uğur böceğinin nezaketi, onun altın sarısı saçlarına karışıyordu. Bahçenin etrafına mutluluktan bir çit örülmüş ve sadece ona ait hayallerin konuk olduğu bir balo gibi, en büyük ve en zahmetli deliliği yaşıyordu bıraktığı izler ile.
Bakışlarındaki masumiyet; gamzelerinden bıraktığı o muazzam görüntüye, yüzündeki tüm duruluğu okşayacak bir el istercesine bağlı ve tutuklu kalmasıydı. Alnını bir nimet gibi yaslıyordu toprağa, ona sunulan en muhteşem sevincin, aslında avuçlarının içindeki çiçekleri ve toprağın zerafetini yaşamaktı. Ayrılık kelimesini çoktandır kalbinde ayrı bırakan ve yerini rahatlığa sokulan bir güvercin gibi, evinin huzura açılan köşelerine bir parça dal hoş görüyordu. Yaşamanın ve hayatın anlamını, yalnızca bir bahçede toplayarak; özgürlüğün en uç noktasını tutabilyordu dudaklarında, sessizce mutlu kalarak.
Önemsemiyordu çitlerin dışarısında yaşanılanları, o kendi dünyasının idaresinde bir prenses veya bir kraliçe gibi yaşıyordu. Gözlerinde saklı kalan mavinin büyüsünde, gök yüzünün parlayan yıldızının önünü kapatıyordu, dile düşmeyen güzelliği ile. Sanki bir sihirbazın asası avuçlarına sarılmış, ne isterse önüne seriliyordu ve bundan şüphesiz ki; memnundu. O da biliyordu ki; bahçenin dışarısında bir cehennem vardı ve asıl tercihin Düşler Bahçesi'nin olması gerektiğini ve hayallerin gerçekten çok daha anlamlı olduğu biliyordu, bu yüzden o kendi kurduğu dünyayı seçti.

İbrahim Çekin
Kayıt Tarihi : 25.11.2013 19:37:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!