Düşerim Dolunay Keser Yüzümü

Sıtkı Özkaya
87

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Düşerim Dolunay Keser Yüzümü


bana bir mayalık ümit bırak hayat

en olmadık zamanlara kurulmuş ağlayışlarım..
ya da gecenin bir vaktinde umut arayışlarım var

bir türkü çalar radyoda ırgalanır gönlüm
efkâr akar içimdeki yollardan
bütün turnalar uçar kirpiklerimden
gülüşü kırılır gözlerimin
büyür göğsümde mülteci bir ağrı
bağlamaya düşer ellerim üşür pena
kaldırımlara yapışır sesim
ağıt olurum sokaklarda sonrası hüzün

kanar el örgüsü yaralarım
başı belalı bir dağ rüzgarı sığınır saçlarıma
dilimde ağıta döner seher türküleri
akşama sarılır gündüz
güneş gider kızıllığa boyanır Akdeniz
ışıkları yanar Kaleiçi’nin, büyür gece
bir martı geçer limandan sesi acıya benzeyen
havadaki anasona karışır evsizlerin kokusu
içimde kimliksiz bir göçmen telaşı sonrası hicran

ne zaman dudaklarıma sürmeye çalışsam hayatı
düşerim dolunay keser yüzümü

heybesinde üşüyen bir gelincik saklayan derviş gibi
beni mor kanatlı bir turnanın uçuşuna bırak
kıvrım kıvrım meçhule uzayıp gitsin yollar

bana bir dem çek hayat en acısından sonrası yalan…

Ocak/2014/Antalya
Sıtkı Özkaya

Sıtkı Özkaya
Kayıt Tarihi : 31.10.2019 19:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!