Dost Orman Şiiri - Paul Valery

Paul Valery
30 Ekim 1871 - 20 Temmuz 1945
3

ŞİİR


23

TAKİPÇİ

Dost Orman

Temiz şeyler düşündük, tertemiz;
Uzun yollar boyunca, beraber;
Eli elimde, yan yana, sessiz;
Çevremizde karanlık çiçekler.

Yapayalnız, kırda, yeşil gecede;
Yürüyorduk, nişanlılar gibi;
Gökte ay, masaldaki bir meyve;
Bölüştük o sihirli meyveyi.

Ve öldük yosunlar üzerinde,
Uzakta, yalnız, o mırıltılı,
O dost ormanın gölgelerinde.

Sonra gökte, nurlarla sarılı,
Buldum seni, yaş dolu gözlerim,
Sevgili sükut yoldaşım benim...

Çeviri: Orhan Veli

Paul Valery
Kayıt Tarihi : 3.7.2013 22:49:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Zeynep
    Zeynep

    Bayıldım

    Cevap Yaz
  • Zeynep
    Zeynep

    Edebiyat öğretmenimiz şiir ezberlememizi istedi bende bilinmedik ama mükemmel bir şiir arıyordum antoloji.com çok yardımcı oldu bana öncelikle siteye teşekkürler ve bu mükemmel şiir gerçekten harika sanatsal ve duyguyu çok iyi yansıtıyor şiirleri çok severim ama Paul Valery'i ilk kez bu şiirle tanıdım ve diğer şiirlerinde

    Cevap Yaz
  • Hikmet Çiftçi
    Hikmet Çiftçi

    S/ O / NE…

    Bu Ramazan ayında ormanda ne işiniz vardı Allah aşkına?

    Bu şiirin şairi “Gayr-ı Müslim”miş…
    Gezerler efendim, sevgilisini yanına alıp, eli elinde yol boyunca salına salına gezerler. Her zaman dil konuşmaz, eller de sıcaklığıyla, sarmalayışıyla, tutuşuyla konuşur. Hem de öylesine bir konuşma ki, bakışlarla çakan şimşeklerin paratoneri olup, bütün elektriği insanın ta kalbine, ta ruhuna gönderirler. Hem de sımsıcak bir titreyişle.
    Bu ahvalde söze ne gerek. Konuşur zaten eller, içli içli…
    Yan yana yürürken elin kolun her teması, insanın içinin yağını şıpır şıpır eritir zaten.
    Akşamın loşluğunda, karanlık çiçekler eşliğinde eritir bütün yağları, şiirde erittiği gibi.

    Yeşillikler içinde, yeşil kokan bir gecede, insanın ruhunu uyaran, kalbini gümleten, orman ve yeşil kokusunun oluşturduğu titreşimler, sessizce birbirine akan iki sevgiliyi kendinden geçirir.
    Ne evliler, ne nişanlılar.
    İki sevgililer…
    Gökteki ay’ı masal meyvesi diye paylaşıp gevşeyerek, huzura ermenin rahatlığını yaşarlar, kırlarda çimenlerde…

    Paylaşımın rehavetiyle ölmüşçesine kendilerinden geçerler, hiçbir şey düşünmeden. Sadece onları kucaklayan, bağrına basan dost ormanın, rüzgârın serinliğine kattığı mırıltısı duyulur.

    Yükseklerdedir sevgili, göklerde. Sevgi aşkın ilahıdır. Sevgili, sevgiyi yaşatan… Nura bürünmüş gibi görür gözleri, can bildiği, aşk bildiği sevgilisini. Bir sevgi, bir aşk maşukuna “her şeyim” dedirtiyorsa, o, seven yürek için artık her şeydir.
    Sevgili, seni buldum, kendimi bulur gibi. Şimdi gözlerim yaş dolu, bu bulma ile kavuşma ile ve huzur ile…
    Sevgili sessizlik benim yoldaşım.
    *
    Çapraz uyaklı dörtlükler, kendine has dizilişte uyaklı üçlükler…
    Eh, daha ne olsun.
    Duygu ise duygu.
    Telmihse telmih.
    Şiirse şiir.
    Sanatsa sanat.
    Şairse şair.

    Sone tarzında çok güzel bir örnek…
    Orhan Veli gibi değerli bir üstattan güzel de bir çeviri.
    İftardan sonra buyurun sofraya…

    Sevgi ve saygıyla…

    Hikmet Çiftçi
    20 Temmuz 2013

    “GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ”

    Cevap Yaz
  • Metin Solak
    Metin Solak

    Tebrikler

    Cevap Yaz
  • Nazır Çiftçi
    Nazır Çiftçi

    Çok tatlı bir şiir.'' Sevgi muhabbet kaynar, yanan ocağımızda // Bülbüller şevke gelir, gül açar bağımızda,// Hırslar, kinler yok olur aşkla meydanımızda, // Aslanlar, ceylanlar, dosttur kucağımızda.'' Hacı Bektaş-ı Veli)nin şiiri ile yorumluyorum. tam puan +ant. Saygılarımla.

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (9)

Paul Valery