Domuz ahırı Şiiri - Mehmet Bayalan

Mehmet Bayalan
88

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Domuz ahırı

Geniş bir domuz ahırı bulmalıyım ben,
Domuz sürüsüne çoban olmalıyım ben,
Onları kontrol altına almalıyım ben,
Yoksa ne çayır kalacak ne bir karış çim.

Bu pis hayvan et yer, hem de ot otlar,
Serbest bırakırsan yemekten çatlar,
Villa balkonlarından bahçeye atlar,
Her yerdeler artık, yanıyor içim.

Hepsini toplayıp kapatacağım,
Onlara geniş bir ahırda bakacağım,
Rejime çekeceğim,yemi azaltacağım,
Dişileri pek fazla yavruluyor o biçim.

“Aile hekimleriyle” bir nüfus planlaması,
Uygulayım ki onların da ağlasın anası,
Bunların dayısı ayı, sırtlan’sa kaynanası,
İşleri yıllardır hep beleşten geçim.

İlk önce telekomun tellerini yediler,
Sümerbankı ismi ile hallettik dediler,
Tüpraşı,demir çeliği işgal etti kediler,
Tekel’ı bombaladılar,büyüktür acım.

Kalmadı tarım alanım, dişleriyle söktüler,
Toprağıma ebter tohum ithal edip döktüler,
Bağımı talan ettiler, bağrımıza çöktüler,
Azdı gün geçtikçe büyüdü öcüm.

Artık bir tek domuza yok tahammülüm,
Parselleniyorum ben bölüm bölüm,
Domuz diyorum ben ona, o diyor gülüm,
Annemin eli koynunda, ağlıyor bacım.

Yalnız ben varım diyor,başka bir şey demiyor,
Ülkemin kaymağından başka bir şey yemiyor,
Yapışmış sırtımıza sülük gibi emiyor,
Son darbeyi vurmalıyım bitmeden gücüm.

Bunlar Analarımıza bile dil uzattılar,
Eşşeği,domuzu,atı birbirine kattılar,
Renk renk boyadılar, dönüp sattılar,
Artık durmak haram,tek çare hücum.

Mehmet Bayalan
Kayıt Tarihi : 22.2.2021 22:26:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!