Döküntü Camımda Şiiri - Adil Gökşin

Adil Gökşin
78

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Döküntü Camımda

Yağmur yağıyor dışarıda,
Mezarlara damla damla akıyor.
Güller dik duruyor sabahın ilk ışığında,
Kitap okuyor, kahvesini yudumlayan amca.
Yağmur yağıyor dışarıda,
Konuşuyor bir çocuk, Tanrı'yla:
"Mutluluk sevincin mi,
Sinirinden mi bu gazabın?
Gözlerimdeki ışıltı,
Seni sevmekten Tanrı'm."
Boynu bükük, eğlencesi yarıda kalmış
çocuklarda var parkta,
Sevmiyorlar yağmuru iç dünyalarında.
"Sen duysan" diye haykırıyorlar,
Melek analarına.
İşten eve geliyor babası,
Elinde bir şemsiyeyle o anda.
Kapıyor şemsiyeyi,
Basıyor bağrına "oğlum!" diye.
İşte o an, ne dert, ne de tasa;
Babası gelmiş bir çocuk,
Umursar mı yağmurlu yasa?
Yasası yok dünyasının,
Her şeyden mutlu olmayı biliyor.
Babasının içtiği o sigaranın kokusunu,
Gül kokusu diye içine çekiyor.

Savaşlar süren iç dünyasında,
Yıkık, harabe şehirlerin,
Parçalanmış cesetlerin arasında,
İzliyor şair de olup biteni,
Döküntü camında.

Adil Gökşin
Kayıt Tarihi : 15.11.2018 20:35:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!