Dokundurdum Yalnızlığına Beni

Feyz Kariha
120

ŞİİR


18

TAKİPÇİ

Dokundurdum Yalnızlığına Beni

Öpsene alnımdan seni
Bir damla suyunun prensesi olayım
İkimizde biliyoruz yalnızlığın yağmur titrekliğini
Kendi heykeli için maviye set kuran denizleri yıkayım…
Ölüyorum en nazenin uyku yataklarında
Musavver rüyalar cesedime çiziyor
Koynuma yakın duran susuz cehennemleri...

Umut göğsüme takılı gökte
Mevsimi geçmiş kiraz dallarındaki tat gibi...

Olsan kırmızının her tonu avuçlardı yanaklarımı
Uzanılası yorgunluklar eşliğinde onarırdık gökkuşağını
Damlası yitik göllere su olurduk
Severdik tüm kurbağaları
Her sesli harfin ardından
Aynı yeşile açardık kapıları…

Hadi, dokundurdum yalnızlığına beni
Öpsene alnımdan seni…!

Feyz Kariha
Kayıt Tarihi : 26.3.2013 23:29:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!