Dokunda uyansın gizlice giden mehtap

Yılmaz İpek 2
2

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Dokunda uyansın gizlice giden mehtap

Tozlu sokaklar
kiraz çiçeği kokusu ve
yasak konulmuş bir gece…
Korku karanlığa gizlenmiş
Bu akşam köşe başını ben tuttum
Üzerimde parkam
zulamda senden cesaret
yarım kalmış ciğaram
benzine müptela çakmağım
tütün kokusu
sevda kokusu
ölüm kokusu
her yerde kol gezen
sokağın isim korkusu…
Seni gözlerken köşe başında
sırtım taş duvara değmekte
ıslıkla muhabbette
ay gizlice gitmekte
Vur değil, gör emri geldi yüreğimden.
Arala perdeyi
yarım ciğaramla esrarlı geceyi
bırakmam peşini
elimi yakan ciğara ateşini
Sıkıyönetim var geceler serçe misali
devriyeler geziyor
tutuklanmam an meselesi
Bu akşam köşe başını ben tuttum
Ölüme ramak kala
haydi gel
gülümseyerek
kır geceyi, pencereyi, kapıyı
tutuşurken korkar mı insan
devriyeden, zaptiyeden
kefarete bedel geceden
yokluğun kadar yakmıyor canımı
ciğara ateşine sığınan gece öfkesi
Bu akşam köşe başını ben tuttum
zulamda senden cesaret
yıldızlar bölük pörçük
kurulmuş hain pusulara üşmesin çığlığım
haydi gel
gitmez bu yürek sokağın kancık korkusuyla
yasaklı gecelerin günahkar sükutuyla
dilimden düşmeyen emanet göz bebeklerinle
geceye nazire etme
dokunda uyandır gizlice giden mehtabı
umudum dökük boynum bükük
saplama hançerini düşlerim yitik
sıkı tut ellerimi, yüreğimi
içime hapsettiğim hislerimi
Bu akşam köşe başını ben tuttum
ciğarada son fırt duamda son dileğim
haydi gel gün ağarmadan karanlığın içinden
özlediğim ayak seslerinde...

Yılmaz İpek 2
Kayıt Tarihi : 18.5.2020 23:41:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!