Dökülür Şiiri - Abdurrahman Günay

Abdurrahman Günay
396

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Dökülür


Geldiğin yerden bak
Çevirsen başını
Ne çok aldanış
Ne yalanlar dökülür
Renkleri solmuş eşya
Eskimiş yüzleri
Uzaklaşmış çokları ya
Kalanlar dökülür

İçine bir sevinç vursa
Silinir bir anda
Bir eldir çevren gibi
Çehren de değişir
Ne desen alaysı
Tutarlar torun torba
Titrek ellerinden
Olanlar dökülür

Sonunda dal çıplak
Sararan yaprak da
Kalırsın bir zaman
Asılı bir sapta
Tükenir ömrün de
Hiç şaşmaz hesapta
Neyin var, neyin yok
Soranlar dökülür

Abdurrahman Günay
Kayıt Tarihi : 27.9.2020 13:15:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Ömer Yıldız
    Ömer Yıldız

    tebrikler kutlarım

  • Cihat Şahin
    Cihat Şahin

    Evet Abdurrahman bey, insan yaşlanınca tıpkı hurdaya çıkmış arabaya dönüyor ve her tarafından dökülmeye başlıyor. Ne yapacaksın bu da Allah-cc-ın bir takdiridir. Takdir-i Hüda'ya ise elbette boynumuz kıldan incedir. Ne mutlu hayatın ve hayatın safhaları olan gençliğin ve yaşlılığın kıymetini bilip o safhaları Rabbinin istediği manada değerlendirebilen ve de hayatının her merhalesini sabır ve şükürle geçirebilen bahtiyarlara.

    Hayırlı ömürler ve hayırlı ölümler dilerim.

  • Ahmet Erdem
    Ahmet Erdem

    Güne düşen şiiri sevdim.

    Bugünki iki şiirde güzel.

    Mutluyum

TÜM YORUMLAR (3)