Dilini çıkarıp yıllara "nanik" yaptı zaman.

Ahmet Durgut
318

ŞİİR


254

TAKİPÇİ

Dilini çıkarıp yıllara "nanik" yaptı zaman.

Aklımda "Artık bu iş tamam!" demişti,
Kuzey'den Güney'e indirilmişliğimin...
...Fikir zaferi......!

Yıllarca kendimi kendimde
Kendi arayışlarımın neticesindeki o gerçek vuslata...
Artık o son nokta'yı...Koyduğuma inanmıştım.
"Defteri dürüldü." demiştim, ölümsüzlüğün.

Lâkin, her noktaya kul olan...
Kamburu çıkmış güçsüz virgüller,,,,,,,,,
Sırtlarından atıp döktüler yine
Tüm ikiyüzlü kelimeleri...
Yüreğimin aort damarının tüneline......!

Hep gerçek bildiğim ve öyle öğretildiğim
Yıllardır ondan başkasına güvenmediğim,
Çok sağlam bilinen bir rivayetin
Temelden çöküşüyle yıkıldı......
Tozlar içine tüm hayâllerim...!

Akıllar arası Arenada çıplak kalan benliğim
Firar etti toplum yorumlarından.

Cümle ve zümre arasında bir kurasız çağrı
"Kuralsız asilik"...askere alındı.
Nefes nefese isyan acemi eğitimleri
Komutansız yeni "kimlik" peşinde...!

Bir acayiplik sonrası hüsran
Her mola verilişi "ben" feryat tekrarı
Garip inanç ve açlık sofrası...

Elinden çıngırağı alınmış bir çocuğun
Ağlamaklı suratındaki kızgınlık mirası...
Etler, kemiklerle kavgalı.

Her koyun kendi bacağından asılır teorisi
"Herkes kendi başının çâresine baksın!"
Emriyle değişti, yeni nöbet parolası.

"Haydi içtimaya!..."Komutundan sonra
Başka bir yeni "son" ilâhi noktaya...
...Doğu'dan Batı'ya sürgün...
Kışlalardan, O Nefes teslimi gümrüğüne
Yine büyük bir göç başladı.........Ecel.!

Ahmet Durgut
Kayıt Tarihi : 15.6.2021 09:26:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Ahmet Durgut