Derdim Değil Rabbim Büyük

Uğur Musab Şahin
1254

ŞİİR


11

TAKİPÇİ

Derdim Değil Rabbim Büyük

Şüphe içini kemiren, bir fare kemirgen
Bilgin arttıkça şüphen artar,, biyolojik gen.
Yalancının, güçlü belleğe ihtiyaçları vardır.
Ne gariptir, kolay aldatanlar kolay aldanır.
Unuttuğun, benim söylemekten bıktığım şey.
Büyük aşklar, büyük bedenler içindir Ali bey.
Bekârlık bataklıktır, evlilik deli dalgalı deniz
Mutsuzlara “evli”, huysuzlara “bekar” deriz.
Söz, sükûtu bozduğuna değecek kadar hoş,
Sevgiyi, kucaklayacak kadar hoşgörü bilmez.
Cahil ne söylesen itiraz eder, ne desen boş
“Derdim büyük” der, “Rabbim büyük” demez.
“Hani o yarınlarımız güzel olacak” diyordun.
Bugün, dünün yarını değil midir be kardeş?
Kalabalıklarda gülenler, yalnız ağlarlarmış
Görmek başka, bilmek başkadır be kardeş
Dost acı söylemez, acıyı da tatlı tatlı söyler.
Her dostta, dosdoğru dost olmuyor ki beyler.
2010

Ne Çanakkale geçilir, ne Çanakkale’den vazgeçilir
Misafir olursanız, izzet-i ikram için hep birlikte içilir.
Hani Hatay için hayaller kuran, hayalperestler nerde
Şimdi başına, leşkargaları üşüşmüş, vatan derdine
Kerkük, Musul, Halep, Batum hala yüreğim ağlıyor.
Tunus, Cezayir, Libya ve Yemen alev alev yanıyor.
2018

Kaynanalar, zulmederken gelin
Gelinler, zalim kaynanaydı anam.
Dedeler şefkat bilmezken torun,.
Torun söz dinlemez dedeydi babam.
Arkadan konuşan, sırtından vurur.
Hem gıybet, hem ihanet etmiş olur.
Haksız tenkitte, gizli bir iltifat vardır.,
Yürek hem öfke, hem hasetle savaşır.
Ölüm yok oluşsa, alma canımı yarab!
Ya beni azat et, ya beni baştan yarat.
Bu ne inkar nede isyan, tövbe borcum.
Belki “deli” çocuk, belki “dahi” çocuğum.
1981

Ya "dur durabilirsen", "durdur durdurabilirsen"
Her yere ayakta gidilir, ölüme yatakta gidebilirsen
Bu değişmeyen gerçek, "yalan oldu" denilen yer
Toprak mayanın derdine düşmüş, ver Allah'ım ver.
Bu maya ruhu hapseden, kemik kafesten zindan
Ruhum özgürlüğü seçti, kafes açıldı ilahi af dan.
Toprak, akrebin kıskacında yoğurur ten kafesimi.
Önce kan, sonra et çekilir haşaratlar duyar sesimi
Açmamak üzere kapatılır men holün toprak kapağı
Sen zannedersin ki kefenle örtülü, bu örümcek ağı.
Bu özgürlüktür, dik değil enine kazılır toprak hücre.
Boylu boyunca uzanırken dev, yatınca bücür cüce.
Son açılan ilk kapı, iğne deliğinden yedi kat küçük
Bir deve kervanı sanır ve girer günahlar dolu yük
O kainata sığmayan baş sığmıştır, yılan deliğine.
Torpil yok, ya imanına güven, ya da ağla cahilliğine
2010

Uğur Musab Şahin
Kayıt Tarihi : 15.3.2010 17:00:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!