Depremler Depreşir Ruhumda

Ejder Mutlu
19

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Depremler Depreşir Ruhumda

dağlar var, erişilmez dağlar başında.
insan var, insanlık dışında.
bir de sular var, suları yam yaş ıslatan.

ben, bir de benliğim var, ruhlar içinde.
gönül var, gönüllere aşina.

binbir ruhum var, ezilen ezikler kervanında.
serüvenlik yapan yorulmaz figüranlar peşinde,
sonra sen varsın, senden öte de 'O' var.

baktığım, duyduğum, hissettiğim, hissetmeyi hissettiğim hisler.
yaşamayı hayata bağlayan umutlarım var,
sonra; umutsuz umutlarıma umutlar katan umudum var.
kervanlardan kervanlara akan, bir tek gönlüm geride kalan.

ruhuma gem vurmuş,
serin boğucu bir seher vaktinde.
koğuş değiştiren idamlıklar,

dimağımı yakan kaçak tütünden de acı acılar var,
acıları yoğuran acılardır, acılı yüreğimde demlenen.
sıcak bir el uzanır kimi zaman,
merhamet dilenen yüreğimde depreşen depremleri dertlendiren.

urganlar olur urganları kör düğümleyen,
ruhumda taşıdığım yükün hamalı.

saat başı kalkan vapur,
hüznü hüzünle süsler.
umut olur umutsuz umutlara.
sonra bir de, 'olmazsa olmaz'larla
titriyor tir tir titreyen yüreğim,
düştü düşecek, bitti bitecek, yandı yanacak
yada yada ...

yatağını yırtıyor coşan sular,
kayıplar içinde kaybolan toprak,
sularsa keyif üzerine keyif çatan.

umutsuz umutlar içinde yüzer tüm umutlarım,
ağlamak geliyor ağlayamayan ağıtlarıma.
türküler türkü içinde hüzün saplar,
bir adı da hüzün olan ruhuma.

boğazımdan boğar beni,
sevgi, merhamet dilediğim sözler,
başımı döndüren dönemeçler oluyor karşıma.

titreyen bedenim yanıyor,
yangınları söndürüyor, bir alev, alevler koynunda.
bir karargah kurmalıyım,
adı;
ah'lar, vah'lar, of'lar acılar ordusu.
komutanı olmalı hüznümü besleyen hüzün,
isyan türküleri olmalı marşları.
titreyen ellerimin arasında titretmeliyim,
kafamdaki loş alemde korkan korkaklar gibi.

kelimeler dizmeliyim,
telaffisi güç sözcükler söylemeden,
kuramadığım cümleleri asmalıyım asılmayan asılmazlara.
duygularımı duygularla süslemeliyim duygulansın diye.

daha vakti değil oysa ölümü ölümsüzleştirmenin
ölümü sevmeliyim,
ölüme aşık olmalıyım,
ölümsüzlük değil,
ölüm olmalı ruhumun maşuku.

yüreğimi kaynatan olmalı bel bağladığım,
çağlar açıp, çağlar kapayanlar olmalı,
sonra düşünmeyi, düşündüreni düşünmeliyim.
Kaynamak mı, donmak mı bilmeliyim.
ruhumun üstüne üstüne gidip,
'olacalksan ol' diye,
haykırmalıyım haykırıklara
'olmadı sil baştan' diye dağlara kaçmalıyım,
yanlızlığı bulup yanlızlığa sarılmalıyım.

zirvelerinde zirvesine ulaşmalıyım,
yarım kalan yarımları tamamlayanları bulmalıyım,
tanımalıyım beni bana tanıtan tanıyı.
enginlere indirmeliyim, zirveden zirveye koşan ruhumu.
kırmalıyım kırılamayan kırık gönlümü,
yükseklere akan ruhumu alçaltmalıyım,
durağı belirsiz zirvelere akan trenden atmalıyım,
içimi kemiren acılara acımayan benliğimi.

coştukça coşan kelime ordularına gem vuracağım
gam yüküme, kederler, hüzünler yükleyeceğim
ağıt yakacağım, ağlayan ağıtlarıma...

kalbimin sızlayan sızılarını kamçılayacağım,
can içine can veren, O canlanıp, göz bebeğinden emeceğim.
akan yaş dinip, kan olmalı.
ruhumda kuduran dipsiz kuyularla
taşkınlık yapıp, taşkınlıkları taşıracağım.
vakit aktıkça vakit içine,
beddualar köhne, dualar dualarla yüce,
işte o vakit, canla can içinde can'ı okşayacağım.

Ejder Mutlu
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!