Deniz Kabuğu(sen) Şiiri - Şeyma Karakoç

Şeyma Karakoç
93

ŞİİR


11

TAKİPÇİ

Deniz Kabuğu(sen)

Deniz uğultularını bilirsin, dalga seslerini ..
Nice insanlar yürüyüpte derdini anlatmış, fısıldamıştır sahil kıyısında suya ...
Zannetmeki sadece insanda kabuk bağlar; yaralar..
Denizinde kendine has kabukları var...
Hani biz gülemediğimiz ve gülmek istediğimiz anlarda başkasını güldürmeye çalışırız ya...böylece mutlu oluruz..
Su'da böyledir...
Kabuklar sahilin kıyısına vurur. Sen bu garip şeyi kulağına götürüp uğultuyu, fısıltıyı dinlersin..Ve hatta gülümsersin...
Ama mağrifet nerdedir biliyor musun ... (Gerçek gülünecek şey;)
Su sesi öyle bir şeydir ki..
Sahil kıyısında konuşulan bütün kelimeleri, bütün insanların cümlelerini karıştırır.. Su büyüktür.. Çok büyük... çok derin...
Ve senin sırrı'n herkesinki içinde kaybolur..
Aslında sen bu tuhaf şeyi kulağına tuttuğunda o yüzden gülersin, sevinirsin. Sırrı'nı kayıplara karıştırmıştır su..

Sahil kıyısını suyu herkes sever..
Çünkü gülümsetici sihri vardır..
Ben de bir sırrımı sakladım buraya..(deniz kabuğuna)
Artık Sen de kalmalı ..
Çünkü ben başka gülümsetici sihir buldum..(SEN)

Şeyma Karakoç
Kayıt Tarihi : 1.10.2020 23:37:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Küçükken babam kalbimin sesinin su sesi olduğunu söylerdi. Ve bana deniz kabuğu vermişti. İsterdim ki o deniz kabuğu bana sevdiklerimi getirsin..

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!