Deksiz Şiiri - At Avrat Şiir

At Avrat Şiir
7

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Deksiz

Dertler yağmur damlası olmuş, yağmış üstüne
Yaz yağmuru gibi değil, benzemiş baharın korkunç seline.
Ne zaman görürüm güneşi bilmem,hasretim o gökkuşağının parlak rengine,
Sende mi deksizsin gökyüzü?neden ağlıyorsun kuru tenime?

Biliyor musun fani? sıkıldım bunca tek düzenden,
Bir güz varım, bir yaz yokum farkındalar mı derdimden?
Kimisi söverken bana,beklemez iken beni aniden düşerken gökyüzünden,
Kimisi ise mutlu yiyeceği ekmeği benim ağlamamdan umarken.

Hiç kimsenin umrunda değil benim bu hallerim,
Oysa ne kadar tutkulu idi, bir bilseniz hayallerim.
Yetmedi ömrüm gerçekleştirmek için, sözde hepsi benim bahanelerim,
Ama kural böyle imiş, gitmem gerekti zamanım gelince ondandır bu deksizliğim.

Kim ister ki senden bunu?anlat bana gerçekleri,
Herkes istemez mi mutlu olmanı?yetmez mi bunca eziyet ettikleri?
Yoksa kıskandıkları için mi o küçücük mutlu hayalleri?
Anlat bana gerçeği,fanilere sakla bahaneleri.

Bunca yalan içinde anlatacağım şey sana,neyin gerçekliği?
Deksiz,kendini bilmez,dengesiz biri imişim,komik bu onların gerzekliği.
Anlatacak dilim olsa, ağlayarak anlatmazdım sessizliği,
İncinen ruhum, kırılan kalbim olsun ama kaldıramam bu bencilliği.

Derdimden kararmış anlı ak benliğim,
Oysa ki hiç bu kadar karanlık biri değilim.
Sadece dolmşum boşalmak tek dileğim,
Onun da ismine yağmur demişler işte bu yüzdendir sessizliğim.

At Avrat Şiir
Kayıt Tarihi : 10.11.2019 22:31:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


2∞/D

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!