Dayandım yine sensizliğime

Gözlerin düştü gönül bağıma
Hasretin çöktü akşam çağıma
Mor karanlık doldu otağıma
Dayandım yine sensizliğime

Avazım sustu yandı bağrım da
Adını sakladım hep bağrımda
Üşüyen yanım kaldı bağrımda
Sarındım kendi sessizliğime

Islak geceler çöktü dizime
Yıldızlar baktı benim yüzüme
Sevmediğin gün vurdu özüme
Katlandım yine yalnızlığıma

Kırgınlığım bağlar zaman ile
Yaram konuşur kendi diliyle
Her gece döner sabah eliyle
Işık düşer kalp karanlığıma

Bir gün adını anmam dilimde
Sızı dinmiş olur tam gönlümde
Seni bırakıp kendi yolumda
Gün olur varır esenliğime