Dağdan Aşağı Titrek Dudak

Ertuğrul Arıevi
13

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Dağdan Aşağı Titrek Dudak

Ey dünya, sana yine nefes nefeseyim.
Sesimin duvarlara çarpıp eriyeceği tepelerden
Yanıp sönen geleceğe ve yakıp yıkan geçmişe
Ey dünya, yine sana, yine sana, ben
Dilimin değneğine tutunup emekliyorum.

Her geçen gün çoğalan, her geçen gün yok olan uzuvlarına aldırıyorum,
Çünkü ben senden giderken senden götüreceğim varılacak yere
Ve yine ben, senden gideceğim, sana geldim diye.

Başka sellere kapılmamakla öğütlenmişim, umrumda mı?
Ben sellerin arasında, bir sepetle sürüklenmişim
Kaderin lohusa kucağına kanlı etlerimle serilmişim.

Yalnız göğü gören çukurda, yalnız kendime seslenirken
Kendim, ey kendim, ey!
Kendimce, kendime bir kirbit muamelesi yapmazsam
Rüzgarlar beni köle pazarına sürükleyecek
Ve ben, bir fiyatla ödüllendireleceğim.

Ateş olmuş içimde karınca yuvaları var mı diye bakarken,
Kaşlarımın yanışını seyrediyorsun,
Ey dünya, oyun içinde bir oyun,
Tuzak içinde hürce koşan koyunsun.

Elimde kanlı gömlek, kurtlar yüzüme tükürüyor,
Bana ne bir kuyu kucak açar ne balıklar
Ne bir alevin yakmayan yanı,
Ne...
Neden ben?
Kabul.

Ertuğrul Arıevi
Kayıt Tarihi : 2.4.2019 15:51:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!