Panzehir Şiiri - Ömer Yücekaya

Ömer Yücekaya
151

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Panzehir

öfkeyle yüzümüze kapanmış bir kapı
yıllar sonra
sıcacık bir gülücükle tekrar açılır mı?
ya da biz yüzümüzü yere döke
tekrar o kapıya gelir miyiz?
saklama ya çalışıp yüreğimizin gümbürtüsünü
yüzümüzde flu bir tebessüm ile
tadını ömrümüzce unutmayacağımız o kahveyi
tekrar içer miyiz?

şimdi aşk
bir köşede unutulmuş tozlu bir kilit
üstünde yılların kiri pası
bel ki kırıldı
belki de öfkeyle fırlatıldı anahtarı
silsek
tozunu alsak
yaşanmış onca güzelliğin hatırına
tekrar çalışır mı?

z
o
r
artık çok zor
çok oldu sen bu sevdadan hicret edeli
tenimin kokusunu
sesimin tınısını unuttun
öpsem buz keser dudakların
dokunsam taş olur
teninin dayanılmaz hafifliği

oysa ben hala seninle çıkıyorum
uzun yolculuklara
her sılaya dönüşümde
bavulum seninle dolu tıka basa
ateş böcekleri gibi tül kanatlarımı yaka yaka
hala sana uçuyorum
sen olmasan bile…
hayalin ısıtıyor buza kesmiş tenimi
sarmaş dolaş hayalinle yatıyorum
cehennem yataklara

söyle
sen dindirmez sen kim dindirir?
bu şizofren mahşeri

sensiz
aldığım nefes bile zehirlerken beni
sen değilsen
kim bu zehrin panzehiri?

Ömer Yücekaya
Kayıt Tarihi : 25.8.2019 12:40:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!