Çocukluğum, Çokluğum... Şiiri - Esra Şengül

Esra Şengül
102

ŞİİR


28

TAKİPÇİ

Çocukluğum, Çokluğum...

Aklımın satırlarına uzanmış çocukluğum;
Usulca fısıldıyor yine kulaklarıma:

Çokluğundu çocukluğun.
Mavi ahşap kapılı eviniz umudundu.
Radyoda annenin dinlediği, "İstanbul'un Sokakları" çocukluğunu mırıldanan şarkıydı.
Oyunlarını yarıda bırakıp;
Kardeşini salladığın beşikti.
Hafize Teyze'nin bahçesinin serin kokusuydu.
Çocukluğunun, ah o çokluğunun bahçesi...

Nasıl da bir hızla geçtim değil mi?
Biliyorum, çok azsın şimdi kendinde kendine. Bu azalmışlık hissiyle kim özlemle yâd etmez ki çocukluk bereketini?

Esra Şengül
Kayıt Tarihi : 26.8.2019 18:21:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!