Cinnet Şiiri - Muhammed Emin Toprak

Muhammed Emin Toprak
53

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Cinnet


Susuz bir yalnızlığa açılan sırma saçlı yalnızlığımdır burası
Uçuruma kadardır yolculuğum, terk edildim kayalıkların ortasında
Kaygılar doldurdum omuzlarıma
El sallamak çocuklara güzeldir, dur sakın zorlama parmaklarını
Rüzgâr değerse incinir damarların
Kocaman bir dağ koşarken şehirli kovalıyor garipleri, burası çöl değildir kılıçların vasiyetidir acımsı ve boğunç
Dürbünden kalbe damlatılıyor sızı,
Birazdan mutlak bir inanç mağaraya iner
Neşteri paslanmış hakikatin, zincirlere vurulmuş morluklarıdır eminlik hasreti
Yutkunmak Hüseyin’i utançtır
Ve kentli bir çocuk dumandan boğulur,
Kurtarın yüreğimizi
Okyanus mazlum yutar, yatları omuz üstünde gezdirirken utanmaz petrol rafineri
Dağlar denize paralel dediler, fıkha aykırıdır örgülü çimenlerin zehirli bitkileri
Tefekkür kelimelerde anlaşılmaz, tut ellerimden yalnızlığım uçurum selamlayalım
Tut ki fırlasın damarlarımdan kan, yoğun bakım ünitelerindeki mağdur edilmiş sevdalara
Papatyalar fabrika atıklarında evlat öldürürler
Çoğu zaman sevmiyordur elimizde kalan son tane,
Bileklerimi ısırırcasına vardiyama köle ediyorum!
Buyurun buradan yakabilirsiniz beni
Papatyamın varisi olmak için türbedarlarda sabahlar bütün cinnetlerim
Kaldırın beni acılarım üşüyor, kaldırın beni acılarım ölüyor
Üzerime üzerime geliyor fabrika kokusu, ölümüm bile dolar endeksli
Allah’ım affet, dağların denize paralel olduğunu önceden söylemediler

Muhammed Emin Toprak
Kayıt Tarihi : 18.5.2020 01:19:00
Şiiri Değerlendir