Cinayet Şiiri - At Avrat Şiir

At Avrat Şiir
7

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Cinayet

Câni;kendini bilmez,bir mahlukat olan fani,
Kendisinden başka düşünmez hiç bir canlıyı,ahmak beyni.
İster olsun kendine göre haklı sebebi,
Cinayet işlemek bu kadar kolay mı?sonunda yakmak için bir kalbi.

Peki ya cinayet sadece öldürmekten mi ibaret?
Ölenler sadece beden mi,yoksa ruhlara da mı ediyor hitabet?
Kullanılan ister olsun bir silah yada bir bıçaktan ne kifayet,
En güçlü silah dil idi,işte bunun adı gerçek cinayet.

Yaşayan ölü oluyor bak o katlettiğin ruhlar,
Farkeder mi kefene sarılıp tabuta konanlardan.
Birisi hala acı çekiyor çıkarıp atsa ruhundan oluşacak dağlar,
Diğeri ise çok mutlu;bir an önce gidebildigi için bu içi boş dünyadan.

Katilin; kararmış kalbi ile soğuk bedeni
O kadar soğukkanlı ki titretir faninin içini.
Keşke vurabilseymiş dışı içine,en azından derlerdi biraz nedeni,
Ama keşkeler de kurtaramayacak baksanıza hala üstünde duruyor semeri.

Dinle beni öldüren zalim "kişilik"
Bir toprakta sen at üstüme ne farkeder,zaten yaşadığım koca bir hiçlik.
Keşke işlemeseydi ruhuma, yapmasaydın böyle bir piçlik,
Keşke bedenimi öldürebilse idin de benim için olsaydın kurtarıcım,çekmeseydim bunca sefillik.

Zaten kararmış ruhuna daha ne kadar edebilirim ki zalimlik?
Çok acı çekmişsin hissetim, gördüm hepsini bir bir.
Neden sen kurbanımdın düşündün mü? sana göre olsa da delilik,
İnan,bana zevk veren buydu, yaşadığın hayat ve içi dolu kibir.

At Avrat Şiir
Kayıt Tarihi : 9.11.2019 00:29:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


2♾/C

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!