Çaresiz Şiiri - At Avrat Şiir

At Avrat Şiir
7

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Çaresiz

Çaresizliğin ortasında kalmış,yorgun hayatlar
Kusabilse bütün kinini,elbet o da rahatlar.
Yeni doğan kuşun kanat çırpmayı öğrenmesi kadar zor yaşamlar,
Dinlemekten bıktığım,anlatılan hep aynı yalan masallar.

Nereye çevirsem başımı gördüğüm bu boşluk hissi
Nasıl geçirebilirim ki bunu?değişmedikçe Dünya’nın pisliği
Ölü faniden duymak ne hoş olurdu ama yeter kendine onun derdi,
Yaşarken yeterince konuşmuş,bundan sonrası ölümün sessizliği.

Çaresiz kaldın mı sen hiç?koca evrende tek başına
Hissetin mi yalnızlığı damarlarındaki akan kanda?
Boşluğa düşmüş ruhun,çıkış kapısı arıyor bahtsızlığına,
Ama anahtarı kayıp,atar suçu hemen bunu şanssızlığına.

Yorulmaktan yorulmuşum artık umrumda değil hiçbirşey
Gözümü kapatıp dinlesem ruhumu onun da diyeceği hep aynı şey.
Ben sana yeterim et parçası medet umma faniden daha yolumuz var epey,
Sen sadece benimle yürümeyi öğren gerisi teferruattan ibaret.

Çaresiz kalmak nedir? diye sormuşlar bir bilgine,
Demiş ki;kimmiş o fani yazık,vah onun haline.
Düşmesin sakın boşluğa,yetişsin mutluluk trenin saatine,
Kaçırırsa eğer bir daha gülemez,maruz kalır Tanrı’nın lanetine.

Söyleyin o bilgine kendisi tatmış mı bu hissi?diye,
Yoksa konuşmak kolay,yaşamamış iken bunu ruhunun en derinliklerinde.
Kendisi o trene binmez zorunda kalmayı düşünmüş mü beyninde?
Adım atmaya mecali yokken bu et parçasının kafası da değil hiç yerinde.

Oturmuş boşalıyor,gözü damlacık bırakıyor yeryüzündeki pisliğe,
Onlar ile de temzlenmez ki ne çok kirletmişler acı ve bencillikleri ile.
Süzülen damlalarım hayat olsun sadce tohumlanan yeşilliğe,
Belki giderken yararım dokunur,beni anlamaya çalışan çaresizlere.

At Avrat Şiir
Kayıt Tarihi : 10.11.2019 22:29:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


2∞/Ç

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!