Camii Mabet Gezerim Şiiri - Veysel Çakır

Veysel Çakır
1776

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Camii Mabet Gezerim

Camii Mabet Gezerim
(Sandılar)

Ciğerimi söküp benden aldılar
Bu sevdaya her engeli koydular
Duvar olup önümüzde durdular
Aşkımızı bir eğreti sandılar.

Bilmezler mi aşka yasa işlemez
Gerçek sevda hiçbir yasak dinlemez
Zavallılar bu duyguyu bilemez
Bir rüzgârla yıkılırım sandılar.

Yıldızlara merdivenler kurarım
Aşkım için nehir olup akarım
Gerekirse ağlayarak sularım
Sevdamızı çölde çiçek sandılar.

Zorlukları biliyordum en baştan
Keskin idi çift taraflı kılıçtan
İncecikti, bir tel ile bir saçtan
Bir bilmezim, anlamazım sandılar.

Sen karşımda duruyordun ay gibi
Kırk beşimde şimdi oldum tay gibi
Bir kirazdın, kırmızıydın nar gibi
Beni kaçık seni çocuk sandılar.

Gider miyim seni senden almadan
Ateşinde bir kez olsun yanmadan
Dumanında mutluluğu tatmadan
Var git ile yok olurum sandılar.

Her vakitte sana dua ederim
Oruç tutup şefaati beklerim
Beş vakitte camii,mabet gezerim
İnancımı sanki yok sandılar.

Bir gün ölüp gider isek sen ilen
Kabrimizi bir yapsınlar, derinden
Duymayalım hiçbir sesi birinden
Onlar baki,bizi fani sandılar.

Her gün ölsem yine seni severim
Ferhat gibi dağı, taşı delerim
Sürgün olsam çıkar yine gelirim
Pes edip de vazgeçerim sandılar. 15.11.2013

Veysel Çakır
Kayıt Tarihi : 16.11.2013 15:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!