Çam Ağacı Şiiri - Mahmut Kılıçalp

Mahmut Kılıçalp
94

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Çam Ağacı

Yayla soğuğunda üşüyen bir gece,
Ayaz ayaz gökyüzünde ay
Yıldızlar göz kırpmakta rüyalara.
Elif elif semaya uzanmakta çam ağaçları
Türküler söylemekteler eliften yana.
Çam ağacından yapılmış bir odada,
Sararak körpe bir hayatı kundağına,
Yavrusunu kucağına almakta,
Gözleri boncuk boncuk bir ana.

Sonra beşik oldu çam ağacı
Ninniler söyledi en hoyrat rüzgârlarda.
Kapımıza eşik oldu çam ağacı,
Kötülüklere dur, sevgilere buyur dedi.
Soframıza kaşık oldu çam ağacı.
İlk dünya aşımıza tanık oldu çam ağacı.
Karanlıklar yuttuğunda güneşi,
Korkulara teslim oldu geceler
Evimize ışık oldu çam ağacı.

Işık tutmak için cehalete,
Meydan okudu kör karanlığa
Kalem oldu çam ağacı.
Nakış nakış işlensin diye sevgiler,
Nağme nağme konuşsun diye heceler
Kağıt oldu çam ağacı.
Okumayı emretmişken Kur’an
Nisyan ile sınanmasın diye insan,
Kitap oldu çam ağacı.

Vatan nöbetinde yurdun dört bir yanında
Sahip çıkmak için sınırlarımıza
Toprak oldu çam ağacı.
Çöl olmasın diye yeşil vatan,
İğne iğne, dal dal
Yaprak oldu çam ağacı.
Özgürlük türküleri söyleyerek avaz avaz
Dimdik uzattı başını göklere
Ay yıldızlı bayrak oldu çam ağacı.

Adını kazıdı kalbine sevdalılar
Bağrına bastı karasevdaları,
Dağ dağ aşk oldu çam ağacı.
Çölde gölgesine tutuldu Mecnun,
Zirvelerde türküler okudu Ferhat’a
Maşuklara köşk oldu çam ağacı.
Ne Leyla erdi muradına,
Ne Züleyha kavuştu Yusuf’una
Hasret ateşine meşk oldu çam ağacı.

Mahmut KILIÇALP

Mahmut Kılıçalp
Kayıt Tarihi : 17.8.2022 15:26:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Mahmut Kılıçalp