* Câhil mi Yobaz mı * (1) Şiiri - Şükrü ...

Şükrü Atay
95

ŞİİR


14

TAKİPÇİ

* Câhil mi Yobaz mı * (1)


CÂHİL Mİ YOBAZ MI (1)

Yobaz denince akla, kör câhil biri gelir
Yobazın okumuşu, câhilden de beterdir

Yobaz denince akla, zır câhil biri gelir
Mürekkep yalamışı, câhilden de beterdir

Kibarlık hak getire, nezâket bilmeyendir
Arkasındadır câhil, yobaz önde gidendir

Câhiller ilme karşı, cehâlet içindedir
Câhilin ki cehâlet, yobazın hakârettir

Yobaz hepsinden kötü, hep fenâlık edendir
İlim irfân bilir de, gösteriş içindedir

Kimseye değer vermez, utanmaz gâfillerdir
Ölü bile dirilmiş, câhil dirilmeyendir

Bilgedir parmağıyla, yıldızı gösterendir
Câhil yıldızı görmez, parmağa bak diyendir

Yobaz olan kendine, cenneti hâk görendir
Kendi gibi olmayan, cehenneme gidendir

KENDİ YÜREĞİMDEN GELENLER

Boşuna yazılmaz böyle şiirler
Sebeptir câhilce yobaz fikirler
Herkes bilmese de bilenler bilir
Bıktırdın ''illallah'' dedirten tipler

Yeter artık bıktık yobaz câhilden
Hiç anlamaz bunlar insan hâlinden
Başka da hiçbir şey gelmez elimden
Sen de olmasan kim anlar hâlimden

*******************************
Şükrü Atay

16 Eylül 2020 - KOCAELİ
*******************************

Şükrü Atay
Kayıt Tarihi : 16.9.2020 20:57:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Boşuna yazılmaz böyle şiirler Sebeptir câhilce yobaz fikirler Herkes bilmese de bilenler bilir Bıktırdın ''illallah'' dedirten tipler CÂHİL, CEHÂLET Bilmeyen, iş bilmez, bilgisiz, tecrübesiz anlamlarına gelen ve halk arasında yol-yordam, ilim-irfandan haberdar olmayan kimse. Cahilin içinde bulunduğu hâle de cehalet denir. Ayrıca cehalet, ilmin karşısında olmak, bilmemek manasını taşır. İlim; bilmek, her şeyin en iyisi, en hayırlısı olduğu gibi; cehâlet de onun zıddı, her şeyin en fenasıdır. İlim sahibi faziletli, yüce kişi sayılırken; cahil insanlar da bilgiye karşı daima aşağılanan kişiler olarak bilinirler. Kur'an-ı Kerîm inkârcıları: "..Cehalet içerisinde kalmış (bilgisizliğe saplanıp kalan) gafiller" (ez-Zariyat, 51/11) olarak zikreder. Yine cahillerden sakınmak için; " Âf yolunu tut, bağışla, mâruf olan şeyleri emret, cahillerden yüz çevir. " (el-A'râf 7/199) buyurulur. Bilgisiz insanlar körler gibidir: "Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?" (ez-Zümer, 39/9). "Aynen görenle görmeyenin bir olmadığı gibi." Cahil kişiler faziletli, doğru ve ilmi kendine önder seçmiş, akıllı kişilerden kaçarlar. Çünkü, kendini olduğundan büyük görme hastalığına tutulan cahiller, tevazû sahibi bilginlerden hiç bir şey anlayamazlar. Cahil, her şeyin dış yüzünü görür, kabukta kalır. Her şeyi bildiğini sanır, boş iddialarda bulunur. Ancak görünenin arkasında bir de hissedilenin varolduğunu bilemez. Cahilin tedbiri, düşüncesi köksüz ve çürüktür. Bundan dolayı cahiller için: "Cahil yaşayan ölüdür.", "Diri iken ölü." denilmiştir. Hazret-i İsa da: "Ben ölüleri dirilttim fakat cahilleri diriltemedim." buyurmuştur. Halk arasında hadis olarak bilinen yaygın bir sözde: "Akıllının düşmanlığı, cahilin dostluğundan daha hayırlıdır." denilmektedir. Hazret-i Ali (r.a.): "Faziletli kişiler hakkında haset edilir. Cahiller de ilim sahiplerine düşman kesilirler." buyurmuştur. Eskiden İslâm toplumlarında âlimlerden birine kızıldığı zaman en büyük ceza olmak üzere onu cahil bir kişi ile hapsederler veya bir arada yaşamaya zorlarlardı. "Cahillere para verilse de yüz verilmez" deyimi çok kullanılan bir deyimdir. Mevlâna “Mesnevi”sinde bir Hazreti İsa hikâyesi anlatır: Bir gün Hazreti İsa arkasına endişeyle bakarak kaçar gibi hızla yürüyormuş. Adamın biri bu durumu görmüş, merak edip sormuş: “Arkanda kimseyi görmedim ama sen kaçıyorsun, kimden kaçıyorsun?” Hazreti İsa cevap vermeden koşmaya devam etmiş. Adamın da inadı tutmuş peşine takılmış. Biraz yaklaşınca bağırmış: “Ne olur biraz dur da söyle, çok merak ettim neden kaçtığını; arkanda ne insan var ne de kaçmana gerek hayvan…” Hazreti İsa durmuş, adamın yanına gelmiş ve cevap vermiş: – Ben bir ahmaktan ve bütün ahmaklardan kaçıyorum… Adam şaşırmış: – Körlerin gözlerini, sağırların kulaklarını açan sen değil misin? – Evet… – Ölüleri dirilten sen değil misin? – Evet benim… – Topraktan kuşlara can veren sen değil misin? – Evet benim… Adam biraz daha meraklanmış: – Bunca mucizeyi yaratan Hazreti İsa bir ahmaktan ve bütün ahmaklardan neden kaçar? “Dinle” demiş Hazreti İsa, “Bütün dediklerin doğru. Körler için dua ettim gözleri açıldı… Sağırlar için dua ettim kulakları açıldı… Cansız bedenler canlandı… Ama ahmağın gönlüne ve kafasına hiçbir şey sokmayı başaramadım… Konuştum kafasına girmedi… Okudum yüreğine gitmedi… Yüzlerce kez okudum… Binlerce kez konuştum… On binlerce kez anlattım… Ama ahmak, ahmaklar sadece bir kaya parçasına dönüştü… Ne kafaları kımıldadı ne de yürekleri… Böylece ahmaklardan her türlü kötülüğün gelebileceğini anladım, bu yüzden bütün ahmaklardan kaçıyorum…” deyip gitmiş. Kıssadan meselden hisse çıkarmalı mı; Evet. Ahmak ve cahil, ben merkezli ve empati yoksunudur. Her bir şeyi bildiğini düşünür hep, bu sebeple kendinden razıdır. Kendisinin yanılmış olabilme ihtimalinin yanından yöresinden bile geçmez, bundan dolayı ukalaca eleştirmeyi pek sever, ama özeleştiriyi asla kabul etmez, yeni bilgiler işine yaradığı ölçüde kıymetlidir. Kibirli olmada sınır tanımaz. Saygısızlık etmiş olmak cahil için asla geçerli değildir. Onun defterinde özrün zerre kadar yeri yoktur. Çünkü haklıdır o! Kendisi gibi düşünmeyeni ucuz dedikodularla karalamak onun için erdemdir adeta. İyisi mi cahilden uzak durmaktır. İmam Gazali “Cahillerle tartışmaya girmeyin, çünkü ben denedim hiç başarılı olamadım” der. Cahili kazanırım diye emek harcamak zamanınızı öldürmekten öteye gitmez. Onun için uzak durmak en doğrusu. Cahil ve ahmak ölçü, düzey bilmez. Bundan ötesi ölçüsüz ve seviyesiz olduğunun farkında da olmaz. Hep konuşmak zorunda olduğunu düşünür. Cahil, ahmaktır, kendine olduğu gibi başkalarına da zarar verir. Ve asla hatayı kabul etmez, hatalı biri varsa bu hep kendi dışındakilerdir. Zaman zaman okur cahil, ama okuduklarından kimi alıntılar yaparak ne kadar bilgili olduğunu çevresine anlatmaya çalışır. Oysa o paylaştıklarından bir tek cümle dahi kendisine ait değildir. Bu baptan hareketle kültürlü olan öğrenmeyi, cahil ise hep ukalaca ders vermeyi tercih eder. Cahil, insanı yorar. Cahile söz anlatmak zordur. Cahilden dost olmaz. Cahilin her sözü, akıllı insana ağır yüktür, baş ağrısıdır. Bilge, parmağıyla gökyüzünü, ayı, yıldızları işaret etmiş. Cahil, parmağa bak demiş... Çünkü cahilin ufku parmağın bittiği yere kadardır, parmağın işaret ettiği yere kadar değil! Uzak durun cahilden ne denli doğru iş yaptığınızı fark edeceksiniz. Uğraşmayın emekleriniz boşa gider. Ol sebeple bir şarkıdan bir kaç dizenin yeri ile kelama nokta koymanın vaktidir. “gül yüzlü güldestim, pirim ben sana küstüm, inan değil sana kastım, cahille sohbeti kestim...” Cahille, ahmakla sadece sohbeti değil merhabayı da kesin...

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • İlyas Ateş
    İlyas Ateş

    Yobaz olan kendine, cenneti hâk görendir
    Kendi gibi olmayan, cehenneme gidendir

    Yobazın tarifi ancak bu kadar sözle açıklanabilir değerli hocam şiirin hikaye bölümünü
    Okudum çok yerinde hepisine de katılıyorum çok anlaşılır bir dille yazmışsın
    Hazreti İsa nın kaçışı çok yerinde çok anlamlı bilgiler paylaşmışsın söz ile ancak
    Bu kadar olabilir söz ile anlatmak yaşayan ölüleri diriltmiyor yaşayan ölüleri diriltmek
    Gerçekten çok zor sizde yazmışsınız okumuş yobazdan cahilden kaçmak en iyisi
    Zamanı boşa harcamış oluruz benim gerçek düşüncemde bu Hocam siz gerçekten
    Aydın görüşlü ileriyi fark eden görünüşe değil görünüşlerin ilerisine doğru
    Çok yol almışsınız bu yazmış olduğunuz bilgiler bunu gösteriyor görünüş insanı
    Her zaman yanıltır ne aradığını bilmeyen bulsa bile onu tanıyamaz insan ne
    Aradığını bilmeli ve bulunca tanımalı can gözü açık olan her şeyi can gözü ile
    Görür anlatmaya çalışır bir türlü ne yapsa anlatamaz insan kendi arayıp bulmalı
    Anlatmakla hakikatı anlamak ve bilmek olanaksız İnsan önce dürüst olmalı
    Doğru olmalı yalan söylememeli alçak gönüllü sevgi saygı merhamet bunları çoğalta biliriz
    Dost doğru yoldan gitmeyen Hakikatı kavraması imkansız insan önce benliğinden
    Geçmeli ben bilirim den benliğinden geçersen düşün kalan kim hocam türküm
    Çok sesim yok diye bir söz vardır anlatacak çok şey var anlatamıyoruz

    Değerli hocam gerçekten şiirin hikayesi ve şiiriniz dört dörtlük anlayana
    Anlamayan kendi yoluna iki yol vardır bencillik ben birde ben yokum var olan odur
    Gönülden tebrik ederim hocam saygı ve selamlarımı sunarım

    Şükrü Atay

    Teşekkürler İlyas Ateş Kardeşim,
    Sen de ayrıntılı okumuş ve kendi yorumunu yapmışsın ben de senin yazdıklarına harfiyen katılıyorum madem şiir yazmaya çalışıyoruz düşüncelerimizi laftan anlamayan kişilere şiirle anlatmaya çalışıyoruz.Bizi bu tür şiirler yazmak zorunda bırakıyorlar.
    Yorumun için tekrar teşekkür ederim.
    Selamlar ve saygılar sunarım.

  • Aşık Mahmut Çelikgün
    Aşık Mahmut Çelikgün


    ''Kim çekmiş cahilden çektiği kadar ..''

    diye başlayan bir şiirim vardı gençlik yıllarımdan, aklıma geldi....Zor iş be abim...bir karış ilerisini göremeyen, bir cetvel boyu da göremiyor, on kilometre öteyi de. Eskiden bir şeyi anlamak ve görmek itemeyene iç Anadolu da bir tabir kullanırlardı.... Öküzün trene bakması gibi...diye. Şimdi biraz buralarda yumuşadı bu deyim biraz kente evrildi...Ulan adam Üsküdar vapuruna bakar gibi bakıyor, deniliyor..
    İnsanlar kitap okumuyor ama gerçekten çok biliyor...uzmanlar her konuda .Anasının kızlık soyadını soruyorsun bilmiyor. Aslında pek bu iki kavram bir birinden uzak değil. Al birini vur birine...ALLAH ISLAH ETSİN ...yazılacak şey var ama... hep ama diyorum...okuyanların şiir zevkini kırmak istemiyorum...Çok güzel kaleme almışsınız...eline sağlık abi...SAYGI VE SELAM İLE...

    Şükrü Atay

    KENDİ YÜREĞİMDEN GELENLER

    Boşuna yazılmaz böyle şiirler
    Sebeptir câhilce yobaz fikirler
    Herkes bilmese de bilenler bilir
    Bıktırdın ''illallah'' dedirten tipler

    Yeter artık bıktık yobaz câhilden
    Hiç anlamaz bunlar insan hâlinden
    Başka da hiçbir şey gelmez elimden
    Sen de olmasan kim anlar hâlimden

    Biraz önce bunları yazıp ekledim, sen de bunları yazmışsın kalbimizden geçen gönlüne mâlum olmuş.
    Teşekkürler üstâdım.Kalemine ve yüreğine sağlık. Selamlar ve saygılar...

TÜM YORUMLAR (2)