Buz Mavinin Düşü Şiiri - Arzu Deliktaş T ...

Arzu Deliktaş Tetik
227

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Buz Mavinin Düşü

Bir şeyler gidiyor senden, benden, bizden…
N'olur uyan!
Mavi buz ülkesinin, siyah- beyaz çocuklarıyız.
Güneş doğmaz bu günümüze, yarınımıza, belki de bahtımıza!
Bilmeyiz güneşin sıcaklığını tenimizde,
O türlü hiç yanmamışız.
Şehir efsanesidir belki de…
İç yanar,
Can yanar,
İnsan kaybettiklerinin ardından bir bir yanar.
Ama görülmez göz ile,
Ve merhem sürülmez şifa niyetiyle…
Uzaktan duyulmuş hikâyedir hepsi de…
Aldanmıştır insan, onca deneyimiyle…
Ama ders almak neyine, -neyimize?
Anlaşamaz bir insan bir diğeriyle,
Kitleler anlaşamaz kendi bedenleriyle…
Ve unutulmuş eski bir lisandır:
Sevgi, saygı, anlayış ve barış
Sözlüklerden bile çıkarılmış…
Peri masalında doğar,
- gül yüzlü, gülen, hür güneş!
Isıtır dünyayı olanca hür…
Hikâyedir anlatılan, masaldır orada yaşanılan…
Karanlığı sözlerle aydınlatan!
- bir millet doğar uykudan,
Ya da yazarız
- ‘Aydınlık günler’ diye
- başladığımız her söze…
Ama aydınlanmaz, bir söz ile;
- ne gün, ne de gece…
Cümle arasına sıkışır gülüşlerimiz,
Donar tebessümler bir vesikalık resimde,
Oysa mavidir düşler her zaman bu şehirde…
Aslında buz değildir ayağa batan
Ve hayal kırıklığıdır yerlerde olan…
Sadece basar geçeriz, izimizdir ardımızda kalan…
Yere her düşüşünde,
- yeni bir hayal daha olur tuz buz…
Çocukların gözlerinde derin boşluktur buz mavi…
Fısıldar durur:
- '' Ayırma kendini benden, ben hep üşüyorum.''

Arzu Deliktaş Tetik
Kayıt Tarihi : 19.2.2013 04:36:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Arzu Aksu
    Arzu Aksu

    Farklı bir şiir ben çok sevdim..yürekten tebrikler...

TÜM YORUMLAR (1)