Bulut Ülkesinden Ebrasya’ya Mektuplar -3-

Nurettin Önder 2
74

ŞİİR


14

TAKİPÇİ

Bulut Ülkesinden Ebrasya’ya Mektuplar -3-

-//

gazetelerin
haber altı örgütlenmesiyle
u’yandım bu sabah
damdan düşen saksağan çığlığı
bir kaç mısra lafladık
biraz iksir,
bir’az zehir
kaldırım serçeli yürüyüşlü
bir kızcağız ağlıyordu
başı harami tutmuş
sokağın köşesinde
yangına ateşle yürüyordu
üste başı hicran kokan
pusatsız yürek evim

orda;
çiçeksiz,
ağaçsız,
çimensiz
ve hatta banksız
parkın toprağına sakladım hıçkırıklarımı
üzerime bulutun ceketini giydim
ki, içime içime yağdım hüzünle
gümüş kakmalı tabakadan
kaçak Bitlis tütününden sardım
isli cigara külünü
yarama ovdum d’ağladım..

oysa, Ebrasya oysa
düşünmeliydim,
demir perdeli bir ülkeydi gözlerin
ne zaman bakışlarında
kaybolmayı düşünsem
varlığımın her zerresi
sonsuz mutlulukla
deli fişek bir namlunun ucuna bağlanıp
mahpusluğun yaftasında
kalakalırdım.

a y n a l a r..
aynalar, sır tutar mı diyorum..
yaşlanan gözlerim,
kırlaşan saçım,
jilet değmeyen sakalım..
nedensizce gülmelerim
veya ağlamalarım
bir sırdaş bildiğim aynalar
sen varmışsın karşımda gibi
seni onlara anlattığım aynalar
söyle Ebrasya! sır tutar mı aynalar

ve yollar
sana gitmeyi unuttuğunu zanneden yollar
dev cüsseli gölgemle baş edemez oldum
sana yollanıyor ayaklarımın sır uykusu
ve yollar ki hasretin derin kucağı
ayrılıkların çile dağı yollar

gazetelerin,
orta puntu haber altı çizgisinde
seyrettim gurub vaktini
demdi güneş
demdi bulut bulut senli hasret...

-n u r e t t i n ÖNDER

Nurettin Önder 2
Kayıt Tarihi : 11.12.2019 12:53:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!