Bulimik Şiiri - Tuna Bozbey

Tuna Bozbey
69

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Bulimik

Suyla muhabbeti kestim,
Açlığa dayanamadığımdan
Yalnızca içtim.
Madem bir fark etmiyordu
Diriliğim
Ben de ceset gibi
Gezebilirdim.

Midem bulanıyordu
Bütün güzel şeylere
Ve kabarıyordu şevkim
Ben de iştahımı
Kusarak kestim
İşte ben böyleyim;
Bulimiğim!

Sadece yerim
Ve yemeyi bilirim,
Tükenene kadar
Tüketirim
Yer, kusar, dirilirim.
Eğer ölümü kavrayabilirsem
Şüphesiz, onu da yiyeceğim.

-ve hep fazlasına azımsarım-
---------------
Kusmak üzere eğilirken
Acı, dizlerimdir;
Umut olsa olsa
Tabanlarımda olabilir.

Tuna Bozbey
Kayıt Tarihi : 12.8.2019 21:57:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


https://hayatinanlamisiirblog.home.blog/2019/07/15/bulimik/

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!