Bülbül Gibi Mestane Geldim

Mehmet Cıngır
935

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Bülbül Gibi Mestane Geldim

İçtim aşk şarabını kana kana
Bülbül gibi sana mestane geldim
Ey yâr! Aç gönül kapını bana
Düşman değil, sana dostane geldim.

Dediler” şimdi dağlarda kar vardır
Yaz bahçesinde kırmızı nar vardır
Aşk meydanında o yâr vardır
O yâri görmeye meydana geldim.

Ateş gibi yüreğime akarsın
Başına kırmızı güller takarsın
Burcu burcu kır çiçeği kokarsın
Kokunu alıp gül ü reyhana geldim.

Ararken seni ömrün baharında
Buldum nihayet kışın rüzgârında
Kaybetmemek için kışın karında
Mevlana gibi cevelana geldim.

Seni aradım ben hep kaşlarında
Derin bir mana var bakışlarında
Seni sonbaharın yokuşlarında
Görüp Mecnun gibi divane geldim

Yürürüm, Hak yoludur benim yolum
Ben hata yaparım, ben de bir kulum
Sensiz ne kanadım kaldı ne kolum
Kanatsız kolsuz, ben virane geldim.

Mehmet Hoca der:Neden bana küstün?
Aşkımı darağ'cına neden astın?
Eğer bana ceza vermekse kastın,
Bütün cürmüm ile divana geldim.

Mehmet Cıngır
Kayıt Tarihi : 1.9.2016 20:34:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!