Budala Aşık Şiiri - Yunus Baba

Yunus Baba
202

ŞİİR


30

TAKİPÇİ

Budala Aşık

Yüzüm sanki sonbahardı
Eylül ayından kalmıştı
Sert bir rüzgâr esip
Önce yüzümü yarmıştı
Daha sonra yüzüm çatlamıştı
Ve toprağa düşmüştü

Hadi yüzüme dokun
Yüzümde sevdanın kesik ve yanık izleri
Ve de sancıları

Belki ellerim de sonbahardı
Ürkek güvercin misali olan ellerim, ekim ayından kalmıştı
O zamanlar gökyüzünün saçları çoktan ağarmıştı
Koca gövdeli bir şimşek dağlara kükreyerek
Aslan gibi sivri dişlerini gösterip
Ellerimi parçalayıp kanatmıştı
Hissetmiyordum ellerimi

Yanılmıyorsam ayaklarım da sonbahardı
Ayaklarım kasım ayından kalmıştı
Bir sonbahar külfetiydi ayaklarım
Bir deprem olmuştu
Ayaklarımı silindir gibi ezip, geçmişti

Yoksa budala bir aşık mı oldum kasımda!
Ah! O kasım ayı var ya
Kemirgen bir hayvan kemirdi içimdeki sevdayı

Ah! Kim bilir hangi sevdalarda vurgun yiyen duygularım kışta kalmıştı
Büyük ihtimalle aralık ayından kalmıştı
Hangi kahrolası kar yağışında donarak
Buz kütlesine dönmüştü duygularım

Ah ulan o mendebur ocak ayı var ya!
Umutlarımı çer çöp gibi dağlara fırlattı
Sonra dağlarda kaya parçaları yuvarlanarak
Kundakta olan mutluluklarımı
Hangi lanetli ırmaklara sürüklemişti?

Ah o gavur kılıklı şubat ayı var ya!
Önce hasretlerimi bir çapulcu gibi yağmalayıp
Sonra da hasretlerimi bir eskiciye satmıştı
Ah o şizofren eskici var ya!
Hasretlerimi ıssız bir ormana atarak
Kurda kuşa yem etmişti

Yunus Baba
Kayıt Tarihi : 10.11.2019 21:12:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!