Bu Dünya Yansın Şiiri - Yılmaz Tizgöl

Yılmaz Tizgöl
62

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Bu Dünya Yansın

Soğumaz mı yüreğindeki ateş?
Köprünün altından çok sular aktı.
Ay dünyaya kul, dünya güneşe eş.
Koskoca romayı bir deli yaktı.
Belki de oturdu seyrine
baktı.

İntikam zehrini söksek yerinden.
Mutlu etmez mi merhamet bizleri?
Bir baksan köklerine
derinden.
Azı dişi gibi kanlı izleri!
Yetmezse hak kazanç
alın terinden.
Dönermi bu gemi son seferinden ...

Ayrılık tohumunu ektiğin gün.
İçimde kıyamet koptu kopacak.
Cellada boynumu büktüğüm o gün
Elbet ahım bir gün hesap soracak.
Senin de hayatın alt üst olacak...

Yanarsam yanarım sana ne bundan?
Tuttuğum hangi dal kırılmadı ki?
İçime döktüğüm
Bu göz yaşından.
Sulanan her çiçek solmadımı ki?
Beddualar kabul olmadımı ki...?

Selamdı sabahtı
gönderme bana.
Bırakalım bu aşk mazide kalsın.
Halimi hatrımı koy bir kenara.
Gözlerin maziye dalıp ağlasın.
Bırak yaralarım kabuk bağlasın.

Ben hiç tövbe etmedim sende dene bak.
Vicdanım kadar hürüm ya sen nasılsın?
Cürmüm kadar yanarım bir mumda sen yak.
Mademki kendi hikayende asılsın.
Öyleyse her bir koyun kendi asılsın.

Dön kendi yönüne arkana bakma.
Yolun açık olsun Allah saklasın.
Haklıysan haklısın kafana takma.
Muhteris hesaplar mahşere kalsın.
Yanacaksa orda tüm dünya yansın...

Yılmaz Tizgöl
Moskova
14 01 2022

Yılmaz Tizgöl
Kayıt Tarihi : 27.1.2022 18:48:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Yılmaz Tizgöl