Bu Bir Göç Hikayesi Şiiri - Derviş Makas

Derviş Makas
293

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Bu Bir Göç Hikayesi

***Gurbetçi kardeşlerime ithafımdır.***

Altmış küsur yıl olmuş, su gibi akmış zaman.
O vakit yok ta yokmuş, fukaralık pek yaman.

Bu bir göç hikayesi, derdim onu anlatmak.
Sonraki kuşaklara, kendimce bir şey katmak.

Adı iş gücü göçü, kimine göre gurbet.
Baktığı yere göre, tercih seçenin elbet.

Bin dokuz yüz altmış bir, ekim ayı sonrası.
Sorsan çoğunun derdi bir traktör parası.

Kazanacak dönecek, toprağında doyacak.
Belki de biriktirip bir kenara koyacak.

Belki tarla alacak, genelde aynı neden.
Kadını erkeğiyle yüz binler var göç eden.

Ben ikinci kuşağım, Almanya'da işçiyim.
Hamdolsun halimize sanma şikayetçiyim.

İki oğul büyüttüm burada doğdu onlar.
Elbet göçü bilmezler, onu ilk kuşak anlar.

Ait olduğum kuşak, nispeten hissedarı.
Lakin öncü ilk kuşak onlar göçün serdarı.

Benim çilekeş babam, bu talihsiz kuşaktan.
O da Almanya demiş memleketi Uşak’tan.

Traktör parasını kazanmış, yetinmemiş.
Çoluk çocuğu için çabası hiç dinmemiş.

Ondan çok kez dinledim, kendi hikayesini.
Kulaklarımla duydum sarkan şu gayesini.

Ah çekip şöyle derdi; çekmesin çocuklarım.
Çektiğim zahmetleri göçüp kuzucuklarım.

Elin memleketinde, gurbet büyütmesinler.
Geride kalanların burnunda tütmesinler.

Bir yanda iş güç derdi, bir yanda dil sorunu.
Derdin anlatamazsın, pek bilirim ben onu.

Ağrın, sızın tarifsiz, yanıyorsun için kor.
Hastasın tercüman yok, anlat anlarsa doktor.

Topluca bir arada, yurtlarda sefil yaşam.
Bekar evinden beter, söz anlatamaz paşam.

Asker koğuşu gibi sıra sıra ranzalar.
Sırf yatan bedenler mi, yorgun tüm hafızalar.

İnancının mabedi, ne gezsin el yurdunda.
Neler çekildi neler mescid, cami uğrunda.

Köhne, izbe yerlerde kılınan şu namazlar.
Nasıl unutulur ki, hicran yüklü niyazlar.

Ya bunlar olmasaydı, nereye sığınırdık.
Derdimizi kim dinler, biz kime yakınırdık.

Nicesini tanıdım, ölüp döndü sılaya.
Birinde rastlamadım, cenazede salâya.

Gurbette ölüm bile, ölüm değil sadece.
Nasıl anlatılır ki, hissedersin öylece.

Hor görüldük, dışlandık; kanıksadık hepsini.
Beyhudedir kim derse çıkıp bunun aksini.

Dert değil bin bir zorluk gurbetin her anında.
Ecnebi memlekette hasretliğin yanında.

Bunlar devede kulak onca yaşanılandan.
Nice dramlar çıkar, aksine sanılandan.

Bunları ben babamdan defalarca dinledim.
Üstüne üstlük bir de, yaşayıp ta belledim.

Ben de elveda dedim Uşak'ta kasabama.
Kaderde gurbetteymiş yâren olmak babama.

Artık babamı değil, sor bak kimi düşlerim.
Cevabım güzel annem, sevgili kardeşlerim.

Vuslatın planını babam şöyle kurmuştu.
Bence de makul idi, aklıma oturmuştu.

Birkaç yıl baba oğul çalışıp duracağız.
Kiralık bir ev bulup yuvayı kuracağız.

Annem ve kardeşlerim hepsi çıkıp gelecek.
Böyle kavuşacağız büsbütün ailecek.

Evde yapılan hesap uymazmış ya çarşıya.
Kaza geçirmiş annem, geçiyorken karşıya.

Hızla gelen bir araç, çarpıp almış altına.
Takdir böyle neylersin, bu yazılmış bahtına.

Yolun orta yerinde teslim etmiş canını.
Yaradan âli kılsın cennette mekânını.

Haber uçurmamışlar, bilemedik olanı.
Taki bir sırlı mektup bozasıya planı.

Kim yazmış belli değil, bir satır kara haber.
Eşin Rahime öldü tezcek gelin beraber.

Küçük kızın perişan, göz yaşları dinmiyor.
Aç susuz içeride, çıkıp ta gezinmiyor.

Koyulduk memlekete, vardık lakin ne çıkar.
Toprak altında anam, bu acı yürek yıkar.

Kahrolası yoksulluk, yitesi geçim derdi.
Eğer olmasaydınız gurbete kim giderdi.

Olmaz olaydı keşke, gurbet denilen diyâr.
Hasretlik çekmeseydi, ana, baba evlat, yâr.

Ben ikinci kuşağım, burada yuva kurdum.
Almanya gurbet değil, artık ikinci yurdum.

Çoluk çocuk yanımda, burada evim barkım.
Kimi pürüzler hariç yerlisinden yok farkım.

Camiler orta yerde kubbe var, minare var.
Hepsi hayat mayalar, kim sanar ki dört duvar.

Burada cami demek, hayat demek tastamam.
Burada sırf hoca mı, aspirin bizim İmam.

Seçmeli ders ana dil, okulda şimdilerde.
Mevlâm bir kapı açmış, irade velilelerde.

Daha nice güzellik, ilk kuşaktan kazanım.
Saysam sıkmış olurum, hem çoğalır kızanım.

Eksiğim anam-babam, onlar göçtü faniden.
Mahşere kaldı vuslat, kavuşuruz yeniden.

O vakit biter gurbet, diner tüm elemlerim.
Buna inanır kalbim, onu böyle gemlerim.

Derviş Makas
Kayıt Tarihi : 25.5.2022 19:14:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Derviş Makas