Bombaların Altındaki Özgürlük

Naif Karabatak
48

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Bombaların Altındaki Özgürlük

Bir acı sirenle uyandı küçük Hasan…
Ne olduğunu… ne döndüğünü bilmiyordu.
Herkes korkmuş… herkes sinmişti…
Ürkek gözlerle sığınağın penceresine bakıyorlardı.

Bir bomba sesiyle irkildiler…
Küçük Hasan korkuyla ağlamaya başladı…
Babasına koştu, annesine sarıldı…
Bu ses, bu gürültüde neydi?

Korkma oğlum dedi babası…
Birazdan geçer sanırım.
Amerika bomba atıyor…
Hem de bizim özgürlüğümüz için…

Bu nasıl özgürlük? dedi küçük Hasan
Sığınakta ne işimiz var öyleyse?
Tepemize neden bomba atıyorlar o zaman?
Özgürlük bu değil benim bildiğim..!

Ben parkta oynamak istiyorum…
Ben koşmak istiyorum baba…!
Ben bombaları, gözyaşlarını…
Ağlayan anaları görmek istemiyorum.

Çocukları ağlatıyorlar baba…
Çocukları üzüyorlar….
Çocuklar yetim kalıyor baba…
Bu mu özgürlük.. bu mu insanlık baba?

Üzülme oğlum…Allah yardımcımızdır.
Bu günler… bu saatler… bu geceler…
Bitecek bir gün.
Göreceksin bitecek ve mutlu olacağız…

Bizde bir gün özgür olacağız…
Senle kırlarda koşacağız…
İstediğin her oyunu oynayacağız …
Göreceksin bir gün özgür olacağız.

Nerede baba nerede?
Amerika gitse Saddam var…
Bize özgürlük nerde?
Sende beni kandırıyorsun baba…

Üzülme oğlum insanlar insanlıklarını anlayınca
Bize ne Amerika, ne de Saddam karışabilir
Özgürlüğümüzü yaşamak için
Bekleyeceğiz mecburen
İnsanların insanlığı öğrenmelerini…

23 Mart 2003 ADIYAMAN

Naif Karabatak
Kayıt Tarihi : 2.4.2003 23:18:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!