F58 Bizim Köye Kar Yağardı

Yerliköy Bizimköy
91

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

F58 Bizim Köye Kar Yağardı

1 Ağustos 2011, 16:12
Bizim köye eskiden çok kar yağardı ve çabuk kalkmazdı. Ya da küçük olduğumuz için boyumuzun kısa olmasından orantı kurarak çok yağdığını zannederdik.

Ama yağardı. Lapa lapa yağardı, günlerce yağardı. Odalarımızda harıl harıl yanan sobalarımız hakkını verir, sıcacık yapardı evlerimizi. Analarımız yufka ekmeği muska şeklinde katlar, içine tulum peyniri koyar, sobanın üstünde kızartırdı. Mis gibiydi mübarek. Yanında bir şerbet, bazen çay veya ayranla ne güzel olurdu.

Kar yağardı; tabii bu da bize oyun demekti, büyüklere ise geçim derdi korkusu, odun-kömür telaşı…

Kar yağardı; o kadar güzeldi ki o günler. Sabah kalkar kalmaz hemen Huriye teneke çalardı bana, uyandığımı anlatmak için ben de ona kendimi gösterirdim perdeyi aralayarak.

Hemen oyuna kurulurduk, gübre torbalarıyla kaymaya başlardık. Saatlerce sonra acıkır biraz öğlen arası verir, ekmek yemeye giderdik “Kar yağıyo, karga bağırıyo, anan aş pişirmiş, seni çağırıyo” diye şarkı söyleyerek. Sonra oyuna devam. Akşam üzeri dağılırdık evlere, dinlenirdik.

Bizim bir Derya amcamız vardı, özürlüydü kendisi, yürüyemezdi. Herkes ona odun, kömür, yiyecek bir şeyler götürürdü. Derya Amca’mızın evinde toplanır, tek varlığı olan O'nun küçücük radyosundan bir şeyler dinlerdik. O özürlü olmasına rağmen kendiyle barışıktı ve küçük şeylerden mutlu olurdu.

Yatsı ezanı okununca da… Esas tantana o zaman başlardı. Ağabeyim Ahmet Bıyık, Necati Abi, Rüştü Abi, Salim Abi, Halit Abi, Rahmetli Mıstık Abi ve biz küçükler…
Abdıramanların evinin oradan 4 metre uzunluğunda bir merdivene biner taaa hamamın oraya kadar kayardık. Koca merdiveni yüklenirler hadi bi daha. Necati Abi Fehmiyle beni kollardı çünkü en küçükleri bizdik. Müthiş bir duyguydu.

Bir gün yine kayma sevdası tuttu. Ağabeyimlerle, Mıstık Emmilerin oradan merdivene binip hamama kadar kayacağız, ne akla hizmetse o durumda dört tekerlekli römorkun altından da geçeceğiz. Römorka yaklaşınca herkes başını eğiyor; ben dalmışım, kafayı römorka öyle bir çarpmışım ki… En arkada olduğumdan diğerleri beni fark etmemişler bile; oyuna devam. Ben orada bayılıp kalmışım. Artık ne kadar kaldımsa bilmiyorum, Rahmetli Eyüp Babam camiden gelirken fark etmiş. Orada öylece kalmış buz kesmişim. İlginç olan kendime gelir gelmez hemen gene kaymaya çıkmak istemem.

Ah o günler ne güzeldi…

Çağla Bıyık Üstündağ

yerliköy

.

Yerliköy Bizimköy
Kayıt Tarihi : 10.8.2019 14:21:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!