Biz İnsanlar Şiiri - Muhteşem Oksel

Muhteşem Oksel
51

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Biz İnsanlar

Dillerimiz belki farklıydı.
Ama aynıydı,
Gözlerimizden süzülen yaşlar.
Gecenin ardından doğan güneş,
Gökyüzünde süzülen kuş,
Günle beraber açan gül,
Aynıydı gözlerimizde.

Renklerimiz belki farklıydı.
Ama aynıydı,
Zaaflarımız, hastalıklarımız,
Yaşadığımız yenilgiler,
Zaferlerimiz.

Doğarken de aynıydık,
Çıplaktık ve çaresiz.
Ölürken de aynı,
Hüzünlü bir melodinin sonu gibi,
Sessiz.

Renk renktik.
Kimimiz kadın, kimimiz erkek,
Ancak umutlarımızla yaşardık,
Hayallerimizle.

Farklı bilirdik birbirimizi,
Sevmezdik.
Ama, aynıydık hepimiz.
Bilmezdik.
Kimimiz sevmeyi öğrenemedi,
Kimimiz sevilmeyi.
Gün geldi,
Hayallerimiz bitti.
Umutlarımız tükendi.
Bu dünyadan silinip, gittik.

Muhteşem Oksel
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!