Biz Çocukken Güzeldik Şiiri - Müsade Özd ...

Müsade Özdemir
13

ŞİİR


31

TAKİPÇİ

Biz Çocukken Güzeldik

Yaptıklarımız ve yapacaklarımız belliydi:
Aynı şarkıyı söylemek, aynı bakkaldan ekmek almak, aynı topun peşinden koşturmak ve okul zamanı aynı sıralarda yan yana oturmak.
Ha bir de; yüzü asık, göbeği sarkık, eli sopalı Mehmet amcanın bahçesinden pembe güller çalmak.
Kin, nefret, korku nedir bilmezdik. Gök gürültüsünden ve karanlıktan korkmaktan başka derdimiz yoktu.

Sabahın ilk ışıklarıyla her sokaktan sesleri birbirine benzer ıslıklarıyla, yüzleri birbirine benzer çocuklardık. Biz sadece isimlerimizi bilirdik, cisimlerimizden habersiz.

Kim ördü bu duvarları aramıza.

O yaşlarda başladı baş ağrılarımız.
Sanki kaş göz arasında çocuklar kursa gönderilmiş; birine tesviyeci, birine tornacı, birine elektrikçi, birine motorcu sertifikası verilmiş.
Bir de baktık ki, birimiz Kürt, birimiz Türk, birimiz Çerkez, birimiz Ermeni, birimiz Alevi, birimiz Sünni olmuşuz…
Herkes gülünü atmış, dikenini yakasına takmış.

Şah damarımıza azar azar enjekte edilen zehir yavaş yavaş tesirini gösteriyordu. Birlikte büyüdüğümüz kardeşlemesine oynadığımız insanlar, öküzlemesine tepkiler verip, ağız dolusu birbirinin üstüne kusmaya başlamıştı.

Dolduruşa gelmiş, dolmuşa binmiştik çoktan.
“Allah nazardan saklasın”, “Allah esirgesin” dediklerimize; sittir et o kanı bozuğu, “Allah belasını versin” demeye başladık.
Horluyoruz, dışlıyoruz, aşağılıyoruz, hatta bizden olmadıkları bizim gibi inanmadıkları için öldürüyoruz.

Meğer yüzlerimizin altında koyu renkler saklıyormuşsunuz. Gerçek yüzlerimizin bu kadar çirkin olabileceğini nerden bilebilirdik.

Meğer biz; “o Alevi, yemeği yenilmez. Bu Sünni öldürür, şu Kürt sır verilmez, öbürü Türk paylaşmak bilmez, o gavur bize uymaz, o Laz laf anlamaz, şu Çingen utanmaz” diyerek birbirimizi çoktan ötelemişiz.

Çocuktuk; verdiniz yedik, örttünüz yattık, söylediniz inandık.
Sizden olmayanlar hakkında absürt yorumlar yaparak, bizi canımız ciğerimiz dediklerimizden kopardınız.
Kulağımıza gelen çatlak sesler çoğaldıkça, sevdiklerimize güvenimiz azaldı. Kim uyduruyor, kimler domuzluğuna ne amaçla üretiyordu o düşmanlık tohumu sesleri?

Yakıştırıp yapıştırılmış yalanlarla çocukluk arkadaşlarımızdan uzaklaştık, özümüzden koptuk. Duvarlarını kin ve nefretle ördüğümüz evlere hapsedildik, kabuğumuza sığındık.

Okumadık, ciddi çalışmadık, doğrunun, gerçek olanın peşine düşmedik. Savunmasız bıraktığımız beyinlerimiz ve o saf yüreklerimiz tecavüze uğradı. Kirlenmiş olmanın küfrüyle birbirimize bakar olduk.
Var oluş sebebimizi, hayat felsefemizi, insanlık fonksiyonumuzu özümseyemedik.
Bu pejmürde halde yetiştirilen yeni nesillere ne verebilirdik ki. İnsanın hak ettiği güzel dünyayı onlara da biz sunamadık.

Kendi cebini-çıkarını düşünen, gittikçe vahşileşen, saldırganlaşan ve özünden uzaklaşan birer canlı olduk. Adeta hurdalığa atılmış, orada paslanmaya yüz tutmuş demir yığınlarıyız.
Aidiyet hissimizi yitiriyoruz, insanlığımızı kaybediyoruz.
Kaybettikçe yalnızlaşıyoruz, yalnızlaştıkça ağır bedeller ödüyoruz.

Aklın- mantığın ve vicdanın gölgesinde yeşerip gelişen bir toplumda birlik ve dirlik bu kadar zor olur muydu hiç?
İnançlarınız, renkleriniz, genleriniz sizin olsun.
Aslolan insan değil mi, insanın yüceliğine yakışır temizlikte emek harcamak değil mi?

Biz galiba toplu yaşamı beceremedik. Hep iyi şeylerden bahsediyoruz. Güzel temennilerde bulunuyoruz ama birbirimizin yaşamını zorlaştırıyoruz.
Birbirimize köstek oluyoruz, çelme takıyoruz.
Yeterince bilgilenemedik. Ezberlerden, sorgusuz-sualsiz dayatılanlardan kendimizi kurtaramadık. Eksik kaldık, savunmasız kaldık. Vicdanımızı ve ahlakımızı zedelettirdik.

Biz sokakta seksek oynarken, erik ağacına tırmanırken; bugünlerimizi düzenleyecek/hazırlayacak meleklerimiz yokmuş.
Biz bahçelerde saklambaç oynarken sonunun böyle olacağını nerden bilebilirdik?

Müsade Özdemir
Kayıt Tarihi : 29.5.2013 01:05:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Muhlis Şutanrıkulu
    Muhlis Şutanrıkulu

    geçmişe götürdün beni hocam inan okurken boğazım dügümlendi keşkem demekten başka bir şey gelmiyor ellimizden biz cocukken mutluyduk çok haklısın çok

  • Hasan Büyükkara
    Hasan Büyükkara

    Yenik Düşüyor Her Şey Zamana
    Biz Büyüdük ve Kirlendi Dünya...!

    Yeni türküden bu çok bilinen ve gönlümüze yerleşen parçayı dinlemiş ve gönlüne gelen ilhamlardan, sevecen, iyi niyetli,akıcı,kompozisyon sınavı öğretmeni olsam kafadan tam not verebileceğim bir yazı kaleme almış yazar diye düşündüm okuduğumda metni..

    Yeni ve farklı gibi gözüken ve fakat moda ve elitist, hatta artistik kavramların yeniden harmanlanışı veya aranjmanı bana kalırsa okuduğum yazı..

    Son onyıllarda sorgulanmaksızın adeta bir sakız haline gelen yeni tabuların gölgesinde bir yazı..

    -Ötekileştirme,yabancılaşma,kimlik sorunu
    -Kentleşme kültürü eksikliği
    -Ezberlerin bozulması gerekliliği
    -Çocuksu duyguların kutsallığı


    Vecize veya Atasözleri oldukça etkileyicidir..Aslında derin sloganlardır bu tür özlü sözler.Ancak doğrunun bir yönünü ya yazısını veya turasını gösterirler veya bunlardan birisini saklar bu türlü sözler..

    Sonuç olarak kendi ön kabullerine göre tutarlı,akıcı,başarılı bir yazı elimizdeki bu metin..

    Oysa bu yazı yerine bu yazıya ön kabul olan değerler sistemine dair hususların tartışılması yazıya derinlik kazandırırdı diye düşünmekteyim

    saygılarımla..


  • İdris Akmetin
    İdris Akmetin



    Biz galiba toplu yaşamı beceremedik. Hep iyi şeylerden bahsediyoruz. Güzel temennilerde bulunuyoruz ama birbirimizin yaşamını zorlaştırıyoruz.
    Birbirimize köstek oluyoruz, çelme takıyoruz.
    Yeterince bilgilenemedik. Ezberlerden, sorgusuz-sualsiz dayatılanlardan kendimizi kurtaramadık. Eksik kaldık, savunmasız kaldık. Vicdanımızı ve ahlakımızı zedelettirdik.

    Biz sokakta seksek oynarken, erik ağacına tırmanırken; bugünlerimizi düzenleyecek/hazırlayacak meleklerimiz yokmuş.
    Biz bahçelerde saklambaç oynarken sonunun böyle olacağını nerden bilebilirdik?



  • Hasan Uzun
    Hasan Uzun

    çok haklısın be dostum,insanın özlemesi mümkünmü o saf yaşamın güzelliğini,ama ne yazıkki gitti,.gelmiyorki geri.:((

TÜM YORUMLAR (4)