Bitmeyen Karanlık Şiiri - Erdal Sezgin

Erdal Sezgin
38

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Bitmeyen Karanlık

BİTMEYEN KARANLIK

Saat sensizliğin yorgunu,
Kapanır pencerelerde,
Birer birer ışıklar.
Masamda bir demli çay,
Kafamda cevapsız sorular.
Nazım'ı düşünüyorum,
Karanlığa bakarak,
Uzatıyorum ellerimi,
İçine karanlığın,
Doluyor ruhuma karanlık,
Ellerimden bedenime akarak.
Ve aydınlığı özlüyorum,
Çıkar mıydım aydınlığa?
Ruhumdaki karanlığı yakarak.
Sürgünlere gönderiyorum
Sol yanımı,
O sakıncalı, hain yanımı,
Peşine hafiyeler takarak.
Bir küfür sallıyorum
Can YÜCEL'den
Hani söyleyenin bile
Utanacağı cinsten,
Olsun,
Utanacak olan
İnsanlığına saysın.
Bir küfür daha sallıyorum
İçeri meclisten.
Comandante'yi dinlyorum,
Mersedes SOSA'dan,
Karanlığın içinden sıyrılıp geliyor,
Çığlığı CHE'nin Küba'dan.
Ne karanlıkları tutuşturabildim
Aydınlığımla,
Ne de küfrümü oldu duyan,
Hadi uyan hadi uyan!.
Erdal SEZGİN 2019

Erdal Sezgin
Kayıt Tarihi : 14.9.2019 20:48:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Gülali Ölmez
    Gülali Ölmez

    Yüregine sağlık hocam..Aydinlıga giden yola doğru soyleyelim komandeteyi..

TÜM YORUMLAR (1)