Bazen yaşam, bitmeyen bir bekleyiş gibi gelir.
Sabahlar, yalnızca gecenin bitişini müjdeleyen soğuk bir hatırlatmadır.
Günler, içi boş bir defter gibi; yazsan da, yazmasan da aynı sessizlikte durur.
İnsan, kendi kalabalığında boğulur.
Kendi nefesinden bile yorulurken, dışarıdaki sesler sadece daha büyük bir gürültüye dönüşür.
Ve anlarsın ki hayat, çoğu zaman sadece sabretme sanatıdır; ne kadar uzun süre dayanabileceğinin sınavı.
başka türlü bir şey benim istediğim:
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..
Devamını Oku
ne ağaca benzer, ne de buluta.
burası gibi değil gideceğim memleket
denizi ayrı deniz,
havası ayrı hava..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta