Sana kim öğretti yalnızlığı
Sözlerin kör kulaklardan
Sağır gözlerden uzakta kalıyor
Kokunu duymuyor dudaklar
... Herkes el birliği etmiş
Söz birliği etmiş
Adına dostluk denilen pencerelerden taşlıyorlar yokluğunu
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




'O nedenle yalnızlık güzelleştiriyor seni'
Yalnızlık çağın hastalığı sözü yaygındı bir zamanlar. Yalnızlığın güzelleştirmesi güzel bir tespit. Benim çok hoşuma gitti. Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta